δαμασίμβροτος
δαμασίμβροτος, taming mortals, man-slaying
δᾰμᾰσί-μβροτος, ον,
- taming mortals, man-slaying, Σπάρτη Simon. 218; αἰχμή Pi. O. 9.79; χαλκός B. 12.50.
1 dominador, sometedor de hombres
2 que doblega, que mata a los mortales
αἰχμά
χαλ]κός
δαμασί·μβροτος, ος, ον [ᾰᾰ]
1 qui dompte les mortels (Sparte), Sim. (Plut. Ages. 1) ||
2 qui fait périr les mortels (lance), Pd. O. 9, 85.
Étym. δαμάζω, βροτός.
δαμασίμβροτος, Sterbliche bezwingend, tötend, αἰχμά Pind. Ol. 9.85. So nannte Simon. Sparta, s. Plut. Ages. 1.
δᾰμᾰσίμβροτος, -ον
- 1man-mastering σφετέρας ἄτερθε δαμασιμβρότου αἰχμᾶς O. 9.79
δαμασίμβροτος
- taming mortals, man-slaying, Simon.