About Report a problem

Menu

δαρδάπτω

δαρδάπτω, devour

δαρδάπτω, aor. subj. δαρδάψῃ Opp. H. 4.628; inf. δαρδάψαι, Hsch.: pf. δεδάρδαφα, Id.:—
  • devour, of wild beasts, Il. 11.479, Hp. Ep. 17, etc.; κτήματα, χρήματα δαρδάπτουσιν, they devour oneʼs patrimony, Od. 14.92, 16.315, cf. Ar. Nu. 711; δ. με πόθος Εὐριπίδου Id. Ra. 66: in late Prose, Luc. Nec. 14. (Perh. dissim. from *δαρ-δṛπτω, cf. δρέπω.)

Saved

Recent