δαρεικός
δαρεικός, οῦ [ᾱ] adj. m., litt. de Darius, c. à d. à l’effigie de Darius : στατὴρ δ. Hdt. 7, 28 ; Thc. 8, 28 ; ou abs. δ. Xén. An. 1, 1, 9, etc. ; Ar. Eccl. 602, etc. ; χρυσὸς δ. Alciphr. 1, 5, litt. poids ou monnaie d’or à l’effigie de Darius, darique (postér. à l’effigie de tout roi de Perse) = 20 drachmes d’argent attiques.
Étym. Δαρεῖος.
δαρεικός, ὁ, eine persische, nach dem Könige Darius benannte Goldmünze mit einem Schützenbilde, = 20 att. Silberdrachmen, etwas über 4 Thlr., so daß 5 eine Mine, 300 ein Talent ausmachten, Thuc., Xen.