δρακονθόμιλος
δρακονθόμιλος, of dragon brood
δρᾰκονθόμῑλος, ον,
- of dragon brood, A. Supp. 267.
que consiste en una turba de serpientes
δρακονθόμιλον δυσμενῆ ξυνοικίαν
δρακονθ·όμιλος, ος, ον [ᾰῑ] qui fréquente les dragons, Eschl. Suppl. 267.
Étym. δράκων, ὁμιλέω.
δρακονθόμιλος, [ῑ], ξυνοικία, mit Drachen verkehrend, voll Drachen, Aesch. Suppl. 264, ex EM.