δρακόντειος
δρακόντειος, of a dragon
- of a dragon, κρημνοί E. Ph. 1315; νῶτα AP 12.257 (Mel.); δειραί APl. 16.90; πούς Luc. Philops. 4.
1 del dragón, dragontino
κρημνῶν ἐκ δρακοντείων
de los montes del dragón en Tebasἅρμα δρακοντείοισιν ὑποζεύξασα χαλινοῖς
πούς
ref. a Hécateὀστέα
δειραί
κεφαλὴν ... δρακοντείαν ... μέγεθος οὖσαν ταύρου ... κατὰ κεφαλήν
• de serpiente, serpentino
καμφθεῖσα δρακοντείοις ἴσα νώτοις
αἷμα
ἐθείρη
2 subst. ἡ δρακοντεία, v.
τὸ δὲ μέλαν· αἷμα δρακόντειον καὶ αἰθάλη χρυσοχοϊκή
la tinta: sangre de serpiente y polvo de orfebre
ἐπάκου[σό]ν μοι, ... ὁ κ[α]θ[ήμενος] ἐπὶ τῶν δρακοντείων θεῶν
escúchame tú, el que está sentado sobre los dioses con aspecto de serpiente
- of a dragon, Eur., Anth.