εἶπον
εἶπον, εἶπον, (aorist) said
- speak, say, ὣς εἰπών Il. 1.68, etc.; τινί 17.692, etc.; εἰς ἅπαντας E. Hec. 303; εἰπεῖν ἔν τισιν or μετά τισιν speak among a number, Il. 10.445, 3.85, etc.: c. acc. cogn., ἔπος, μῦθον, θεοπρόπιον, οὐνόματα, etc., 3.204, 1.552, 85, 17.260, etc.; τινί τι Od. 1.169, al.; τι Alc., Sapph. ll. cc., etc.; τι ἔς or πρός τινα, S. Tr. 487, Aj. 292; εἰπεῖν περί τινος, ἀμφί τινι, Od. 15.347, 14.364: c. gen., πατρός τε καὶ υἱέος of them, 11.174; εἰπεῖν ὅτι or ὡς to say that . ., Il. 17.655, Od. 22.373, etc.: but also c. inf., Hdt. 2.30, Th. 7.35, Pl. Grg. 473a, etc.
- b recite, ἔπη Id. Ion 535b.
- 2 in parenthesis, ὡς ἔπος εἰπεῖν so to say, limiting a general statement, A. Pers. 714, etc.; speaking loosely, opp. ὄντως, Pl. Lg. 656e; opp. ἀκριβεῖ λόγῳ, Id. R. 341b; ὡς εἰπεῖν Th. 3.38, al., Pl. Phdr. 258e, al.; ὡς ἀξίως εἰπεῖν Arist. PA 651b36: without ὡς, οὐ πολλῷ λόγῳ εἰπεῖν Hdt. 1.61; ἐς τὸ ἀκριβὲς εἰπεῖν Th. 6.82; σχεδὸν εἰπεῖν Pl. Sph. 237c: καθόλου εἰπεῖν Arist. Cat. 12a27; ἡ ἁπλῶς εἰπεῖν ἀπόδειξις Id. APo. 75b23; τὸ ξύμπαν εἶπαι, εἰπεῖν, Hdt. 7.143, Th. 1.138.
- 3 εἴποι τις as one might say, dub. l. in Plb. 15.35.1; ὥσπερ εἴποι τις Ar. Av. 180 (s.v.l.); ὡς εἴποι τις D.Chr. 64.5 (s.v.l.).
- II c. acc. pers., address, accost one, Il. 12.210, etc.
- 2 name, mention, ib. 1.90, etc.
- 3 call one so and so, πολλοί τέ μιν ἐσθλὸν ἔειπον Od. 19.334, cf. S. OC 43, E. Med. 465, etc.
- 4 c. dupl. acc. pers. et rei, tell or proclaim so of one, Il. 6.479 (where ἀνιόντα depends on εἴποι) ; εἰπεῖν τινα ὅτι . . Pi. O. 14.22; ἀτάσθαλόν τι εἰ. τινά Od. 22.314; κακὰ εἰ. τινά Ar. Ach. 649; μηδὲν φλαῦρον εἰ. τ. Id. Nu. 834; ἐῢ εἰ. τινά Od. 1.302; εἰ. τεθνεῶτʼ Ὀρέστην speak of him as dead, A. Ch. 682.
- 5 celebrate, of poets, Αἴαντος βίαν AP 7.2.6 (Antip. Sid.).
- III c. dat. pers. et inf., order or command one to . ., Od. 15.76, 22.262, etc.; also εἰπεῖν πρός τινα, c. inf., 16.151: c. acc. et inf., εἶπον τὰς παῖδας δεῦρʼ ἄγειν τινά S. OC 932, cf. Pl. Phd. 59e, Herod. 6.26: folld. by ἵνα, freq. in NT, Ev.Matt. 4.3, al.
- IV propose, move a measure in the assembly, εἰπὼν τὰ βέλτιστα D. 3.12; εἰπεῖν τὰ δέοντα ib. 15; εἶπε ψήφισμα Id. 24.11: freq. as a formal prefix to decrees and laws, Λάχης εἶπε Th. 4.118, cf. IG 1(2).24, al.; cf. ἀγορεύω.
- V plead, δίκην Il. 18.508; δικίδιον Ar. Eq. 347.
- VI promise, offer, χρυσὸν εἶφʼ ὃς ἂν κτάνῃ E. El. 33.
- VII imper. εἰπέ sts. used in addressing several persons, Ar. Ach. 328, Av. 366, D. 4.10.
ἔειπον
aor. (ϝεῖπον, ἔϝειπον)
[cf. (ϝ)έπος.]
2 sing. subj. εἴπῃσθα Il. 20.250: Od. 11.224, Od. 22.373.
Imp. εἰπέ Il. 1.85, Il. 6.86, Il. 11.819, Il. 24.113, etc.: Od. 1.10, Od. 8.555, Od. 14.118, Od. 24.114, etc.
Also 2 sing. indic. εἶπας Il. 1.106, 108: Od. 22.46. ἔειπας (v.l. ἔειπες) Il. 1.286, Il. 24.379, etc.
Imp. pl. εἴπατε Od. 3.427, Od. 21.198.
3 sing. pa. iterative εἴπεσκε Il. 2.271, Il. 3.297, Il. 17.423, Il. 22.375, etc.: Od. 2.324, Od. 4.772, Od. 8.328, Od. 23.148, etc. (ἀπο-, δια-, ἐξ-, μετέειπον, παρ-, προσέειπον.)
- 1
To utter speech, speak, say: ὣς εἰπών Il. 1.68, ἐπεὶ κατὰ μοῖραν ἔειπες Il. 9.59. Cf. Il. 1.230, Il. 2.139, Il. 6.75, Il. 15.185, Il. 19.82, etc.: Od. 1.96, Od. 2.251, Od. 4.772, Od. 8.166, Od. 22.288, etc.
Followed by what is said directly reported Il. 5.600, Il. 6.375, Il. 7.46, Il. 16.513, Il. 19.286, etc.: Od. 2.324, Od. 5.298, Od. 8.328, Od. 9.171, etc.
- 2
To utter, speak, say, tell: ὅττι κεν εἴπῃς Il. 1.294, ποῖον ἔειπες Il. 13.824. Cf. Il. 1.286, Il. 2.59. Il. 4.22, Il. 7.68, Il. 17.716, etc.: κενὰ εὔγματα Od. 22.249, cf. Od. 3.227, Od. 4.204, Od. 5.300, Od. 15.314, Od. 18.422, etc.
To give (judgment): δίκην Il. 18.508.
- 3
To tell, tell of or about, give information about, describe, explain: κακὸν τόσον ὅσσον ἐτύχθη Il. 17.410. Cf. Il. 9.688, Il. 10.384, Il. 23.350, etc.: γαῖαν τεήν Od. 8.555, τεὸν γένος Od. 19.162. Cf. Od. 1.169, Od. 2.31, Od. 11.177, Od. 17.106, Od. 23.273, etc.
With genit.: εἰπέ μοι πατρός Od. 11.174. Cf. Od. 1.10.
Absol.: Ἀχιλῆϊ εἰπεῖν Il. 17.692: τίπτʼ οὔ οἱ εἶπες; Od. 13.417. Cf. Od. 1.282, Od. 2.216, Od. 15.158, Od. 22.429, etc.
Followed by a direct question: εἰπέ μοι, τί . . .; Od. 24.474. Cf. Od. 11.144.
- 4
With infin. or clause in indirect discourse, to say, state, assert, tell.
With infin.: νούσῳ ὑπʼ ἀργαλέῃ φθίσθαι (that he would . . .) Il. 13.666. Cf. Il. 18.9, Il. 24.113.
With ὅτ(τ)ι
, that Il. 17.655: Od. 16.131.With ὡς, how Od. 22.373.
With question: ὅ τι . . . Il. 1.64, ἢ . . . ἦ . . . Il. 9.673, ὅππως . . . Il. 10.544: ὁππόθι . . . Od. 3.89, ἠὲ (ἢ) . . . ἦ . . . Od. 3.214 = Od. 16.95, Od. 4.28, Od. 11.494, ὅς τις . . . Od. 4.379 = 468, ὅττι . . . Od. 4.391, ὅ τι . . . Od. 8.577, ὅπ(π)ῃ . . . Od. 9.279, 457, εἰ . . . Od. 11.494, Od. 13.328, ὅσσα . . . Od. 13.306, ὁππόθεν . . . Od. 14.47, ὁπποῖα . . . Od. 19.218, ὅπως . . . Od. 21.198.
With acc. and dependent clause: εἰπὲ τόνδε, ὅς τις ὅδʼ ἐστίν Il. 3.192: εἰπὲ νόστον, ὡς . . . Od. 4.379 = 468. Cf. Od. 4.389 = Od. 10.539.
Sim.: τόδε εἰπέ, ἢ (ἠὲ) . . . ἦ . . . Il. 11.819, Il. 24.380, τόδε εἰπέ, ποσσῆμαρ . . . Il. 24.656: τόδε εἰπέ, εἰ . . . Od. 1.206, Od. 11.370, 457, ἢ (ἠὲ) . . . ἦε (ἦ) Od. 4.486, Od. 15.383, ὅππῃ . . . Od. 8.572, ἦ . . . Od. 16.137, τάδε κʼ εἴποι, ὡς . . . Od. 22.350, ἕκαστα εἰπεῖν, ὡς . . . Od. 24.237.
So περὶ μητρός, ἢ . . . ἦ . . . Od. 15.347.
- 5
To bid, direct, order, recommend.
With dat. and infin.: Ποσειδάωνι τὰ ἃ πρὸς δώμαθʼ ἱκέσθαι Il. 15.57. Cf. Il. 6.114, Il. 14.501: δμῳῇσι δαῖτα πένεσθαι Od. 3.427. Cf. Od. 1.37, Od. 4.682, Od. 15.76, Od. 21.235, Od. 22.262, 431.
Sim.: Νέστορι εἰπεῖν [χαίρειν] Od. 15.152.
So μετὰ δμῳῇσιν ἔειπεν στῆσαι τρίποδα Od. 8.433. Cf. Od. 16.151.
With dat. and clause: εἰπεῖν Ἀγαμέμνονι εἰ ἐποτρύνειε . . . Od. 14.497, εἰπὲ πατρὶ μή με δηλήσεται Od. 22.367.
With dat. only: εἰπὲ μητέρι Il. 6.86.
With acc. of what is enjoined: ἕκαστα Od. 3.361.
- 6
To speak of, allude to: Ἀγαμέμνονα Il. 1.90.
To speak (well) of: ἵνα τίς δʼ ἐῢ εἴπῃ Od. 1.302 = Od. 3.200.
To call (so and so): πολλοί μιν ἐσθλὸν ἔειπον Od. 19.334. Cf. Il. 8.373.
With acc. of the person of whom something is said and what is said directly reported: εἴποι τις "πατρὸς . . . ἀμείνων" ἐκ πολέμου ἀνιόντα Il. 6.479.
- 7
To address (a person): Ἕκτορα Il. 12.60 = 210, Il. 13.725, Il. 17.334, Il. 20.375. Cf. Il. 17.237 = 651.
With double acc. of person and of what is said: ἐξαίσιόν τι εἰπών τινα Od. 4.690. Cf. Od. 22.314, Od. 23.91.
With prep. and cognate acc.: τὸν πρὸς μῦθον ἔειπεν Il. 5.632. Cf. Il. 2.59, 156, etc.: Od. 4.803, Od. 14.492, Od. 16.460, etc.
- 1
- 1ϝει- O. 8.46, O. 13.71, N. 5.14, N. 6.27, I. 4.41, I. 6.55) acting as aor. of λέγω, said, told, spoke
- 1
- a followed by direct speech. τῷ μὲν εἶπε O. 1.75 ἔειπεν Ψπιπυλείᾳ Oʼ 4. 23. Ταλαιονίδας εἶπεν ἐν Θήβαισι τοιοῦτόν τι ἔπος O. 6.16 τότʼ ἔειπεν Ἀπόλλων P. 3.40 εἶπε δʼ οὕτως ἡμιθέοισιν Ἰάσονος αἰχματᾶο ναύταις P. 4.11 ὀπιζομένων δʼ ἔμπας τις εἶπεν καὶ τόδε P. 4.86 ἔειπεν δʼ ὦδε P. 4.229 ὧδʼ εἶπε μαρναμένων P. 8.43 εἶπέν τε φωνήσαις ἅτε μάντις ἀνήρ I. 6.51 τέρας δʼ ἑὸν εἶπέν σφι Pae. 4.39
- b abs., c. adv. ὣς ἦρα θεὸς σάφα εἴπαις O. 8.46 ὣς ἄρʼ ἔειπεν P. 4.156 ὣς ἄρʼ εἰπὼν P. 9.66 ἔλπομαι μέγα εἰπὼν σκοποῦ ἄντα τυχεῖν N. 6.27 ὣς ἦρα εἰπὼν αὐτίκα ἕζετʼ I. 6.55
- c c. acc. of that which was said, spoke of τῷ μὲν ὁ Χρυσοκόμας ναῶν πλόον εἶπε O. 7.33 κεῖνα δὲ κεῖνος ἂν εἴποι ἔργα O. 8.62 παρθένος τόσα εἰπεῖν ἔδοξεν O. 13.71 “εἰπὲ γένναν” P. 4.100 “οὔτε ἔργον οὔτʼ ἔπος ἐντράπελον κείνοισιν εἰπών” P. 4.105 θρασύ μοι τόδʼ εἰπεῖν φαενναῖς ἀρεταῖς ὁδὸν κυρίαν λόγων οἴκοθεν N. 7.50 ἄπιστον ἔειπʼ (sc. ἐγώ) N. 9.33 ἔπος εἰπόντʼ ἀγαθὸν ξυνὸν ὀρθῶσαι καλόν I. 1.46 τοῦτο γὰρ ἀθάνατον φωνᾶεν ἕρπει, εἴ τις εὖ εἴπῃ τι I. 4.41 cf. Pae. 4.39
- d c. inf. of indirect statement, command. εἶπον δὲ μεμνᾶσθαι Συρακοσσᾶν (impv.: v. Schadewaldt, 2961: sc. Αἰνέα) O. 6.92 εἶπέ τινʼ αὐτὸς ὁρᾶν γαῖαν O. 7.62 εἶπε δʼ ἐν μέσσοις ἀπάγεσθαι, ὃς ἂν πρῶτος θορὼν ἀμφί οἱ ψαύσειε πέπλους (i. e. “ἐκεῖνος αὐτὴν ἀπαγέσθω Σ.) P. 9.119
- e followed by ὅτι, εἵνεκεν c. ind. Κλεόδαμον ὄφρʼ ἰδοῖσʼ, υἱὸν εἴπῃς ὅτι οἱ νεὰν ἐστεφάνωσε κυδίμων ἀέθλων πτεροῖσι χαίταν O. 14.22 εἶπε δʼ εὔβουλος ἐν μέσοισι Θέμις, εἵνεκεν πεπρωμένον ἦν (οὕνεκεν coni. Donaldson) I. 8.31
- f followed by indirect question. οὐκ ἔχω / εἰπεῖν, τίνι τοῦτο Μοῖρα τέλος ἔμπεδον ὤρεξε N. 7.57 add. acc. αἰδέομαι μέγα εἰπεῖν ἐν δίκᾳ τε μὴ κεκινδυνευμένον, πῶς δὴ λίπον εὐκλέα νᾶσον, καὶ τίς ἄνδρας ἀλκίμους δαίμων ἀπʼ Οἰνώνας ἔλασεν N. 5.14 πότερον δίκᾳ τεῖχος ὕψιον ἢ σκολιαῖς ἀπάταις ἀναβαίνει ἐπιχθόνιον γένος ἀνδρῶν, δίχα μοι νόος ἀτρέκειαν εἰπεῖν fr. 213. 4.
- 2 c. dupl. acc., call ἐμοὶ δʼ ἄπορα γαστρίμαργον μακάρων τιν εἰπεῖν O. 1.52 δελφῖνι καὶ τάχος διʼ ἅλμας ἶσόν κʼ εἴποιμι Μελησίαν N. 6.65
- 3 frag. ἔειπε δὲ μ[ Πα. 8A. 23.
- Ito speak, say, Hom., etc.; in parenthesis, ὡς ἔπος εἰπεῖν so to say, Lat. ut ita dicam, Thuc., etc.; so, ὡς εἰπεῖν, ὡς ἔπος εἰπεῖν Thuc.
- IIc. acc. pers. to speak to, address, accost one, Il.
- 2to name, mention, Il.
- 3to call one so and so, πολλοὶ δέ μιν ἐσθλὸν ἔειπον Od.
- 4c. dupl. acc. pers. et rei, to say or tell of one, ἀτάσθαλόν τι εἰπεῖν τινα Od.; κακὰ εἰπεῖν τινα Ar.
- IIIat Athens, to propose or move a measure in the ἐκκλησία, Thuc., etc.