κέρδιστος
κέρδιστος, η, ον :
1 le plus avantageux, le plus utile, Eschl. Pr. 385 ; Soph. Aj. 743 ||
2 le plus rusé, Il. 6, 153.
Étym. superl. dér. de κέρδος ; cf. le suiv.
κέρδιστος, superl. zu κερδίων (von κέρδος), der Listigste, Verschlagenste, Il. 6.153, von Sisyphus ; – der Nützlichste κέρδιστον εὖ φρονοῦντα μὴ δοκεῖν φρονεῖν Aesch. Prom. 385 ; πρὸς τὸ κέρδιστον τραπεὶς γνώμης Soph. Aj. 730.
κέρδιστος
[superl. fr. κέρδος.]
The craftiest, the most wily: κ. ἀνδρῶν Il. 6.153.