κοτυλιαῖος
κοτυλιαῖος, holding a κοτύλη
κοτυλ-ιαῖος, α, ον,
- holding a κοτύλη, Antig.Car. ap. Ath. 10.420a, D.L. 2.139; λήκυθοι Hippoloch. ap. Ath. 3.129b:— also written κοτυλ-ιεῖος, PCair.Zen. 89.4 (iii B. C.).
κοτυλιαῖος, α, ον [ῠ] de la contenance d’un cotyle, A. Car. (Ath. 420a) ; DL. 2, 139, etc.
Étym. κοτύλη.
κοτυλιαῖος, so groß wie eine Kotyle, eine Kotyle haltend ; Antig. Car. bei Ath. X.420a ; λήκυθοι ibd. III.129b ; vgl. DL. 2.139.