λειαίνω
λειαίνω, λείανσις, v. λεαίνω, λέανσις.
λειαίνω Ion. epic and later for λεαίνω.
λειαίνω, poét. et ion. c. λεαίνω ||
➳ Prés. Sol. 4, 35 ; f. épq. λειανέω, Il. 15, 261 ; ao. ἐλείηνα ou λείηνα, Il. 4, 111 ; Od. 8, 260 ; Hpc. 8, 360. — Pass. ao. sbj. 3 pl. λειανθέωσι, Hpc. 8, 346 ; part. λειανθείς, Geop. 11, 13. — Moy. opt. ao. 2 sg. λειήναιο, Nic. Th. 646.
λειαίνω, ion. u. ep. = λεαίνω.
†λειαίνω
[λεῖος.]
Fut. λειανέω Il. 15.261.
3 pl. aor. λείηναν Od. 8.260.
Pple. λειήνας Il. 4.111.
To make smooth, polish Il. 4.111.
To make smooth, remove all obstacles or irregularities of surface from : κέλευθον πᾶσαν Il. 15.261. Cf. Od. 8.260.
λειαίνω (λεῖος), fut. λειανέω, aor. 3 pl. λείηναν, part. λειήνᾱς: make smooth, smooth, level off, Od. 8.260.
λειαίνω,
Ionic for λεαίνω.