μετεξάρτυσις
μετεξ-άρτῡσις, εως, ἡ,
- = ἐξάρτυσις, Ph. Bel. 58.2 (s.v.l.).
μετ·εξάρτυσις, εως (ἡ) [ῠ] redressement ou raccommodage d’un instrument, Phil. byz. Bel. p. 58, 3.
Étym. μ. ἐξαρτύω.
μετεξάρτυσις, ἡ, das anders Einrichten, Umstellen der falsch aufgestellten Maschine, Math. vett.