παρδαλιαγχές
παρδᾰλ-ῐαγχές, έος, τό,
- = ἀκόνιτον I, Arist. HA 612a7, Dsc. 4.76, Plin. HN 20.50, 27.7; Ion. πορδαλιαγχές Nic. Al. 38:—also παρδαλίαγχος, Ael. NA 4.49.
- II = ἀπόκυνον, Dsc. 4.80.
παρδαλι·αγχές, έος-οῦς (τὸ) [δᾰ] φάρμακον, Arstt. H.A. 9, 6, 3, ou simpl. παρδαλιαγχές, propr. « qui suffoque les panthères, » nom de l’aconit, plante vénéneuse, Diosc. ||
➳ Ion. πορδαλιαγχές, Nic. Al. 38.
Étym. πάρδαλις, ἄγχω.
παρδαλιαγχές, τό, Beiname einer Pflanze, an der der Panther erstickt ; Arist. H.A. 9.6 ; Diosc.; Nic. Al. 38.