παρεξέρχομαι
παρεξέρχομαι, to go out beside, slip past
παρεξ-έρχομαι, Med. with aor. and pf. Act.: aor. -ῆλθον (inf. and part.) is the only tense used by Hom.:—
- slip past another, ῥεῖα παρεξελθοῦσα Od. 10.573; π . . . τυτθόν pass by (us) a little way, Il. 10.344; π. τινά pass by, Hdt. 1.197, 6.117; παρά τι Plu. Alex. 76; pass out, διὰ [τῶν πόρων] Steph. in Hp. 1.112 D.
- 2 c. gen., π. τι τῆς ἀληθείας go aside from the truth, Pl. Phlb. 66b.
- II overstep, transgress, Διὸς νόον Od. 5.104, 138; δίκην S. Ant. 921.
παρ·εξέρχομαι (ao. 2 -εξῆλθον)
1 sortir furtivement ou doucement à côté, Od. 10, 573 ||
2 passer auprès ou devant, Hdt. 1, 197 ; Thc. 8, 62 ; πεδίοιο, Il. 10, 344, passer auprès de la plaine ; fig. τῆς ἀληθείας, Plat. Phil. 66b, passer à côté de la vérité ; avec l’acc. τινα, Hdt. 6, 117 ; τι, DC. 74, 5 ; παρά τι, Plut. Alex. 76, passer à côté de qqn ou de qqe ch. ; fig. c. à d. transgresser, enfreindre : νόον Διός, Od. 5, 104, la volonté de Zeus ; δίκην, Soph. Ant. 921, la justice ; cf. Od. 5, 138.
1. voorbijgaan:
2. afwijken (van),
3. overtreden, met acc.:
παρεξέρχομαι, (ἔρχομαι),
1) ein wenig od. unvermerkt, heimlich daneben od. dabei herausgehen, Od. 10.573 ; daran vorbei- oder vorübergehen, mit dem gen., πεδίοιο, Il. 10.344 ; παρεξελθεῖν τὸν κάμνοντα σιγῇ, Her. 1.197 ; παρὰ τὴν κλίνην, Plut. Alex. 76 ; auch οὐκ ἂν μέγα τι τῆς ἀληθείας παρεξέλθοις, Plat. Phil. 66b, bei der Wahrheit vorbeigehen.
2) überschreiten, übertreten, παρεξελθεῖν Διὸς νόον, Od. 5.104, 138, auch getrennt geschrieben ; ποίαν παρεξελθοῦσα δαιμόνων δίκην, Soph. Ant. 921.
1) ein wenig od. unvermerkt, heimlich daneben od. dabei herausgehen, Od. 10.573 ; daran vorbei- oder vorübergehen, mit dem gen., πεδίοιο, Il. 10.344 ; παρεξελθεῖν τὸν κάμνοντα σιγῇ, Her. 1.197 ; παρὰ τὴν κλίνην, Plut. Alex. 76 ; auch οὐκ ἂν μέγα τι τῆς ἀληθείας παρεξέλθοις, Plat. Phil. 66b, bei der Wahrheit vorbeigehen.
2) überschreiten, übertreten, παρεξελθεῖν Διὸς νόον, Od. 5.104, 138, auch getrennt geschrieben ; ποίαν παρεξελθοῦσα δαιμόνων δίκην, Soph. Ant. 921.
†παρεξέρχομαι
[παρ-, παρα- 3 + ἐξ- 1.]
Aor. pple. fem. παρεξελθοῦσα Od. 10.573.
Infin. παρεξελθεῖν Il. 10.344 : Od. 5.104, 138.
To pass by, slip past, make good one’s passage : παρεξελθεῖν πεδίοιο (local genit.) Il. 10.344 : ῥεῖα παρεξελθοῦσα Od. 10.573.
To get oneself past, defeat, frustrate.
With acc. : Διὸς νόον Od. 5.104= 138.
παρεξέρχομαι , aor. inf. παρεξελθεῖν, part. -οῦσα: come or go (out) by, slip by, Od. 10.573; fig., elude, Od. 5.104, 138.
παρεξέρχομαι
aor2 -εξῆλθον
perf. -εξελήλυθα
- Ito go out beside, slip past, Od.; π. τινα, Hdt.
- 2παρεξελθεῖν πεδίοιο τυτθόν to pass over a little of it, Il.
- IIto overstep, transgress, Διὸς νόον Od.; δίκην Soph.