παρεντείνω
παρεντείνω, to rouse to exertion
παρεν-τείνω,
- stretch beside, in Med., ταῖς ἑπτὰ χορδαῖς δύο παρεντεινάμενος Plu. Profect. 2.84a.
- II π. τὴν φωνήν strain, exert, it, QConv. ib. 623b, cf. D.H. Dem. 54; aggravate, τὰς ἐντάσεις Ruf. Sat.Gon. 43.
- III π. τὸν Ἀναξαγόραν interlarded his speech with A.’s doctrines, Plu. Per. 8.
παρ·εντείνω, tendre fortement, acc. Ruf. p. 145 ; tendre une nouvelle corde sur un instrument, c. à d. ajouter à son éloquence des ressources nouvelles, Plut. Per. 8 ||
Moy. m. sign. Plut. M. 84a.
παρεντείνω, (τείνω), daneben, dazu spannen, Sp.; auch ἦχον, vom Redner, Dion.Hal. Dem. 54, wie φωνήν, Plut. Symp. 1.5.2.
παρεντείνω
fut. -τενῶ
- to rouse to exertion, Plut.