πολυόδους
πολυόδους, with many teeth
πολυ-όδους, Ep. πουλυ-, ὁ, ἡ,
- with many teeth, Nic. Th. 53, Nonn. D. 24.253, al.
*πολυ·όδους, épq. πουλυ·όδους, -όδοντος (ὁ, ἡ) muni de beaucoup de dents, Nic. Th. 53.
Étym. π. ὀδούς.
πολυόδους, ὁ, ἡ, mit vielen Zähnen ; Nic. Ther. 53 ; Nonn. in poet. Form πουλυόδους.