προεγκάθημαι
προεγκάθημαι, to be implanted before
προεγ-κάθημαι, Pass.,
- to be implanted before, αἱ -καθήμεναι αὐτοῖς ὁρμαί Plb. 3.15.9.
προ·εγκάθημαι (seul. prés.) [ᾰ] être assis, c. à d. être fixé (dans l’esprit) depuis longtemps, Pol. 3, 15, 9.
προεγκάθημαι, (ἧμαι), vorher darin niedersitzen, übertr., διὰ τὰς προεγκαθημένας αὐτοῖς ὁρμάς, Pol. 3.15.9.
προεγκάθημαι
- Pass. to be implanted before, Polyb.