προενεκτέον
προενεκτέον, one must pronounce
προεν-εκτέον, (προφέρω)
- one must pronounce, τὴν πλάγιον πτῶσιν S.E. M. 1.222, cf.Sch. Ar. Nu. 1162.
προενεκτέον, one must pronounce