προσανάκλιμα
προσανάκλιμα, that on which one leans
προσανά-κλῐμα, ατος, τό,
- that on which one leans, AP 7.407 (Diosc.).
προσανάκλιμα, ατος (τὸ) [ῐ] point d’appui, Anth. 7, 407.
Étym. προσανακλίνομαι.
προσανάκλιμα, τό, das, woran man sich lehnt od. stützt, ἐρώτων Diosc. 25 (VII.407).
προσανάκλιμα
προσ-ανάκλῐμα, ατος, τό,
- that on which one leans, Anth.