προσεκποτέον
προσεκποτέον, one must swallow as well
προσεκ-ποτέον, (as if from *προσεκπίνω)
- one must swallow as well, metaph., τὸ δυσχερές Plu. Col. 2.1111c.
προσ·εκποτέον, il faut de plus boire jusqu’au bout ou vider encore, Plut. M. 1111c.
Étym. vb. de *προσεκπίνω.
προσεκποτέον, Adj. verb. zu προσεκπίνω, Plut.