προσεκτέος

προσεκτέος -α -ον, adj. verb. van προσέχω, waarop gelet moet worden; n. προσεκτέον er moet aandacht besteed worden aan, met dat.: προεκτέον τὸν νοῦν ἡμῖν αὐτοῖς wij moeten op onszelf letten Plat. Men. 96d.