σιναρός
σιναρός, hurt, damaged
σῐνᾰρός, ά, όν, (σίνομαι)
- hurt, damaged, χείρ, ὀδόντες, σκέλος, Hp. Art. 3, 34, 52; τὸ σ. Id. Fract. 33, Art. 60.
σιναρός, ά, όν [ῐᾰ] endommagé, abîmé, Hpc. 781f, 800d, etc. ; τὸ σιναρόν, Hpc. p. 774b, 819a, mauvais état d’un organe.
Étym. σίνομαι.
σιναρός, 1) schädlich (s. σινδρός).
2) pass., beschädigt, schadhaft, krankhaft, Hippocr. u. a. Medic., σιναρὰ μέρη, = κεκακωμένα καὶ βεβλαμμένα.
2) pass., beschädigt, schadhaft, krankhaft, Hippocr. u. a. Medic., σιναρὰ μέρη, = κεκακωμένα καὶ βεβλαμμένα.