σίναπι

σῐνᾱπ-ῐ, τό, Anaxipp. 1.45, PFay. 122.4, 12 (i/ii A.D.); gen. εως PTeb. 9.13 (ii B.C.), Ev.Matt. 13.31, POxy. 920.2 (ii/iii A.D.), Alex.Trall. 1.12; ιος PMich.Zen. 72.9 (iii B.C.), PStrassb. 102.9 (iii A.D.); ις PLond. 2.453.6 (iv A.D.); dat. ι PFlor. 20.21 (ii A.D.); also σίνᾱπυ, Diocl. Fr. 120, PCair.Zen. 608.31, 703.12 (iii B.C.); gen. υος Sor. 2.15 cod.; σίνηπι, Archig. ap. Gal. 12.813, Crito ib. 817, Dsc. 2.154, Artem. 5.5, etc.; gen. εως Asclep. ap. Gal. 13.248, Dsc. 1.38, PLips. 97 xxxiii 4 (iv A.D.), etc.; ιος Aret. CD 1.2, v.l. in Polyaen. 4.3.32, etc.; σίνηπυ, Nic. Fr. 84, Dsc. Eup. 1.14; also σίνηπυς, acc. υν, ὁ, Nic. Al. 533, and σίνᾱπις, ἡ, Herod.Med. in Rh.Mus. 58.88:—

• mustard, Sinapis alba:—in early Att. and Ion. none of these forms appear, but νᾶπυ, Hp. Vict. 2.54, Morb. 3.15, Mul. 1.13, cf. Ath. 9.367a, Phryn. 255.
• • II σίνηπι ἄγριον or Περσικόν,= θλάσπι, Ps.-Dsc. 2.156.
  • III σ. κηπαῖον, Brassica nigra, ib. 154.

σίναπι, [ᾱ], u. σίνᾱπυ, τό, poet. σίνηπυ, υος, aus Nic. bei Ath. IX c.2 (369e), wo er als Ableitung angibt, ὅτι σίνεται τοὺς ὦπας ἐν τῇ ὀδμῇ, – Senf, lat. sinapi ; die bessern Att. brauchen aber keine dieser beiden Formen, sondern νᾶπυ, Ath. IX.367a ; vgl. Lobeck Phryn. p. 288 ; Crates bei Ath. a.a.O. führt aus Ar. Equ. 631 βλέπε σίναπυ an, wo aber, wie Ath. auch bemerkt, ἔβλεψε νᾶπυ gelesen wird.

σίναπι = Attic νᾶπυ

• mustard, NTest.