συναναμίγνυμι
συν·αναμίγνυμι, anc. att. ξυν·αναμίγνυμι, mêler l’un avec l’autre, Ath. 177b ; au pass. se mêler à, dat. Plut. Phil. 21, M. 256a ; Ath. 256a ; fig. devenir une partie de, dat. Luc. Char. 15.
συναναμίγνυμι, [ῡ], (μίγνυμι), mit oder zugleich an- und zumischen, Luc. Charid. 15 ; pass. bei Plut. Philop. 21.
Strong 4874
*
to mix up together; pass., reflex, and metaph., to associate with (Plut., Ath., al.): I Co 5:9, 11, II Th 3:14 (v. M, Th., 117).†