σφυροκόπος
σφῡροκόπ-ος (parox.), ον,
- one who beats with the hammer, LXX Ge. 4.22, Ph. 1.247: name of a play by S., also called Πανδώρα.
σφυρο·κόπος, ος, ον [ῡ] qui travaille avec le marteau, Spt. Gen. 4, 22 ; Phil. 1, 247.
Étym. σφῦρα, κόπτω.
σφυροκόπος, [ῡ], mit dem Hammer schlagend, hämmernd.