τουτεῖ

τουτεῖ (perispom. acc. to A.D. Synt. 238.9, but apparently τουτεί in codd.), Dor. Adv.

• here, IG 42(1).122.25 (Epid., iv B. C.), 9(1).977.3 (Corc., iii B. C.), Theoc. 5.45, 103: but τουτει prob. = τουτί in τουτει καλύπτει μνῆμα Μελανώπου δέμας Supp.Epigr. 4.192 (Halic., i B. C.).