υἱόθετος
υἱόθετος, adopted as a son
υἱό-θετος, ον, v.l. υἱοθετός,
- adopted as a son, Thom.Mag. p.362 R.; dat. written ϝοθετω in Supp.Epigr. 6.624 (Pisidia).
υἱό·θετος, ου (ὁ, ἡ) enfant adoptif, Clém. 977.
Étym. υἱός, τίθημι.
υἱόθετος, zum Sohne angenommen, VLL.