υἱός
υἱός, υἱός, son
- son, Il. 6.366, etc.; υἱὸν ποιεῖσθαί τινα to adopt as a son, Aeschin. 2.28; υἱεῖς ἄνδρες grown-up sons, D. 25.88: metaph., Κόρον Ὕβριος υἱόν Orac. ap. Hdt. 8.77: rarely of animals, Ev.Matt. 21.5.
- 2 periphr., υἷες Ἀχαιῶν, for Ἀχαιοί, Il. 1.162, al.; cf. παῖς I.3.
- 3 generally, child, and so υἱ. ἄρρην male child, Apoc. 12.5, PSI 9.1039.36 (iii A. D.).
- 4 freq. in LXX in periphrases (Hebraisms with various meanings), υἱὸς ἐτῶν ἑκατόν 100 years old, Ge. 11.10, al.; υἱοὶ ἀδικίας 2 Ki. 7.10; υἱοὶ θανατώσεως 1 Ki. 26.16; υἱοὶ τῶν συμμίζεων hostages, 4 Ki. 14.14; so υἱὸς εἰρήνης Ev.Luc. 10.6.
- 5 in some dialects, including the Ion. Prose of Hdt., υἱός is replaced by παῖς: υἱός is rare in Trag., A. Th. 609, Fr. 320, E. Or. 1689 (anap.), al., and 7 times in S.: Hom. has both words in this sense.
- 6 as a general term of affection, PGiss. 68.2 (ii A. D.), POxy. 1219.2 (iii A. D.); υἱέ, an authorʼs address to the reader, LXX Pr. 1.8, al.
- 7 δάμου υἱός, υἱὸς πόλεως, Ἑλλάδος, as titles of honour, SIG 804.10 (Cos, i A. D.), 813A,B (Delph., i A. D.), 854 (Eleusis, i A. D.).
- 8 υἱοὶ ἀνθρώπων sons of men, periphr. for men (cf. supr. 2,4), LXX Ps. 89(90).3; οἱ υἱοὶ τῶν ἀ. ib. Ge. 11.5, Ev.Marc. 3.28; υἱὸς ἀνθρώπου man, LXX Ez. 2.1, 3, al.; of the Messiah, ib. Da. 7.13, Apoc. 14.14; used by Jesus of himself, Ev.Matt. 8.20, al. (by Stephen recalling the words of Jesus, Act.Ap. 7.56).
- 9 υἱοὶ Θεοῦ sons of God, implying inheritors of the nature of God (cf. supr. 4), Ev.Matt. 5.9, cf. 45, Ev.Luc. 6.35; implying participants in the glory of God, ib. 20.36.
- b of Jesus, τὸ γεννώμενον κληθήσεται υἱὸς Θεοῦ ib. 1.35; ὁ Χριστός, ὁ υἱὸς τοῦ Θεοῦ, Ev.Matt. 26.63, cf. Ev.Jo. 1.34.
- c Θεοῦ υἱός, = Lat. Divi (sc. Caesaris) filius, patronymic of Augustus, BGU 543.3 (27 B.C.), PTeb. 382.21 (i B. C.), IG 12(3).174.2 (Epist. ad Cnidios, 5 A.D.). [Hom. sts. has the first syll. short in nom., voc. and acc. sg., οὐδὲ Δρύαντος υἱός Il. 6.130; Ἀμφιτρύωνος υἱός Od. 11.270; Ποδῆς υἱὸς Ἠετίωνος Il. 17.575, cf. 590; Ἀνθεμίωνος υἱόν 4.473; Σελάγου υἱόν 5.612; Ἕκτορ, υἱὲ Πριάμοιο 7.47; and Πηλῆος υἱός, Μηκιστῆος υἱός seem to be the better readings in 1.489, 2.566: in these places some other form ought perh. to be restored, but none of the known forms has a short ῠ: ὑός has ῡ in IG 1(2).585 (vi B. C.), 828 (v B. C.), 2.2338, 22.4319 (both iv B. C.); Simon. l.c. seems to have used a monosyll. nom. υἷς, and Hdn.Gr. may have read it as ὕις (⏑⏑), but this is uncertain, as in Sch. Il. 5.266 he seems to say that ὕις (υἷις cod.) does not occur.] (Prob. from *sū-yú-s, cf. Skt. sūte ‘procreate’, Tocharian (A-dial.) se, (B-dial.) soyä ‘sonʼ; different suffix in *sū-nu-s, Skt. sūnūs, etc., and in *sǔ-nu-s, OE. sunu, etc. (all = son); *sūyú- perh. became *sǔwyú-, then *suiwú-; υἱός and υἱόν perh. by dissimilation from υἱύς υἱύν, since the o-stem forms appear first where υ-υ would otherwise be repeated; ὗϊς (ὑΐς) may be another dissimilation; the precise origin of υἷος υἷι υἷες etc. is uncertain.)
Der Sohn, Hom. u. Folgde überall. – Der plur. dient bes. bei Sp., wie παῖδες, zur Umschreibung einer Lebensweise, die gew. vom Vater auf den Sohn zunftmäßig forterbte, ἰατρῶν υἱεῖς, ῥητόρων υἱεῖς, die Aerzte, Rhetoren u. dgl., wie auch schon Hom. υἷες Ἀχαιῶν für die Achäer selbst braucht.
[Hom. braucht in der Thesis die erste Silbe zuweilen kurz, in den Formen υἱός, Il. 6.130, 17.575, Od. 11.270, υἱόν, Il. 4.473, 5.612, 17.590, u. υἱέ, 7.47 ; vgl. Hermann H.h. Apoll. 48.]
-οῦ, ὁ. (The first syllable shortened Il. 1.489, Il. 4.473, Il. 5.612, Il. 6.130, Il. 7.47, Il. 9.84, Il. 16.21, etc. : Od. 11.270, 478.) Also, fr. stem υἱυ-,
genit. υἱέος Il. 24.122 : Od. 3.489, Od. 4.4, Od. 11.174, Od. 15.187, Od. 18.162.
Dat. υἱέϊ Il. 3.174, Il. 15.455, Il. 20.81, Il. 21.141, Il. 24.112 : Od. 3.369, Od. 4.5, 10, Od. 16.438, 452, Od. 23.61, Od. 24.213. υἱεῖ Il. 18.144, 458 : Od. 14.435.
Acc. υἱέα Il. 13.350.
Nom. pl. υἱέες Il. 2.641, 666, Il. 5.10, Il. 11.138, 692, Il. 16.449, Il. 24.604 : Od. 10.6, Od. 14.201, Od. 19.414, 430, 437, 459. υἱεῖς Od. 15.248, Od. 24.387, 497.
Acc. υἱέας Il. 2.693, Il. 5.149, Il. 11.123, Il. 23.175, 181, Il. 24.205, 521 : Od. 4.211.
Voc. pl. υἱεῖς Il. 5.464. And fr. this stem by hyphaeresis genit. υἷος Il. 2.230, Il. 5.266, Il. 13.522, Il. 14.9, Il. 15.116, 138, Il. 18.138, Il. 19.324, Il. 23.746, Il. 24.422, 550 : Od. 11.452, Od. 17.397, Od. 20.218.
Dat. υἷι Il. 2.20, 791, Il. 13.216, Il. 16.177, Il. 21.34, Il. 22.302, Il. 23.383 : Od. 4.143, 771, Od. 11.273.
Acc. υἷα Il. 12.129, Il. 13.185, 792, Il. 15.419, 427 : Od. 4.765, Od. 13.259, Od. 20.35.
Nom. dual υἷε Il. 2.679, 822, 831, 843, 865, Il. 12.95, 99, Il. 13.345.
Acc. υἷε Il. 5.27, 152, 542, Il. 11.102, 329, Il. 20.460 : Od. 15.242.
Nom. pl. υἷες Il. 1.162, Il. 2.253, Il. 4.114, Il. 6.255, Il. 7.403, Il. 10.165, Il. 13.146, Il. 15.675, Il. 16.56, Il. 17.23, Il. 18.444, Il. 21.376, Il. 24.399, etc. : Od. 2.51, Od. 3.104, Od. 4.285, Od. 6.62, Od. 8.514, Od. 13.315, Od. 23.220, Od. 24.38, etc.
Dat. υἱάσι, Il. 5.463, Il. 15.197, Il. 24.248, 546 : Od. 3.32, 57, 387, Od. 10.7, Od. 14.206, Od. 17.113, Od. 19.466, Od. 21.220.
Acc. υἷας Il. 1.240, Il. 2.72, Il. 5.159, Il. 9.40, Il. 10.49, Il. 12.128, Il. 14.106, Il. 18.76, Il. 19.156, Il. 22.62, Il. 24.189, etc. : Od. 2.115, 198, Od. 14.229, Od. 19.394, Od. 22.221.
A son, one’s son Il. 1.9, Il. 2.20, Il. 3.174, Il. 4.89, Il. 5.10, Il. 6.154, etc. : Od. 1.88, Od. 2.2, Od. 3.57, Od. 4.4, Od. 5.28, Od. 6.62, etc.
Of warriors : υἷες Ἄρηος Il. 2.512, Il. 9.82.–υἷες Ἀχαιῶν, the sons of the Achaeans, the AchaeansIl. 1.162, Il. 2.72, Il. 4.114, Il. 6.255, etc. : Od. 2.115, Od. 3.104, Od. 4.285, Od. 8.514, etc.
Sim. : Τρώων καὶ Ἀχαιῶν υἶες Od. 24.38.
- a son υἱὲ Ταντάλου (Pelops) O. 1.36 προῆκαν υἱὸν ἀθάνατοί οἱ πάλιν O. 1.65 τέκε λαγέτας ἓξ ἀρεταῖσι μεμαότας υἱούς (sons of Pelops) O. 1.89 ἔκτεινε Λᾷον μόριμος υἱός (Oidipous) O. 2.38 υἱῶν, Ψαῦμι, παρισταμένων O. 5.23 Σωστράτου υἱός (Hagesias) O. 6.9 εὐφράνθη τε ἰδὼν ἥρως θετὸν υἱὸν (Opous) O. 9.62 υἱὸν δʼ Ἄκτορος ἐξόχως τίμασεν (Menoitios) O. 9.69 Διὸς ἄλκιμος υἱός (Herakles) O. 10.45 υἱὲ Φιλάνορος (Ergoteles) O. 12.13 τᾶς ὀφιώδεος υἱόν ποτε Γοργόνος Πάγασον O. 13.63 ὄφρʼ υἱὸν εἴπῃς ὅτι οἱ νέαν ἐστεφάνωσε κυδίμων ἀέθλων πτεροῖσι χαίταν (Asopichos) O. 14.22 Ποιάντος υἱὸν τοξόταν (Philoktetes) P. 1.53 ἁγητὴρ ἀνήρ, υἱῷ τʼ ἐπιτελλόμενος (Deinomenes) P. 1.70 “Εὔφαμος υἱὸς ἱππάρχου Ποσειδάωνος ἄναξ” P. 4.45 ὦ μάκαρ υἱὲ Πολυμνάστου (Battos) P. 4.59 Κρονίδαο Ζηνὸς υἱοὶ τρεῖς (Herakles, Kastor, Polydeukes) P. 4.171 διδύμους υἱούς (Echion, Erytos) P. 4.178 Ἀελίου θαυμαστὸς υἱὸς (Aietes) P. 4.241 Φιλύρας υἱὸν (Cheiron) P. 6.22 Ξενάρκειον ἔδεκτο Κίρραθεν ἐστεφανωμένον υἱὸν (Aristomenes) P. 8.20 “θανόντος ὀστέα λέξαις υἱοῦ” (Aigialeus) P. 8.53 Καρνειάδα υἱὸς (Telesikrates) P. 9.72 τέκε Ἀλκμήνα διδύμων κρατησίμαχον σθένος υἱῶν (Iphikles, Herakles) P. 9.86 ἄφωνοί θʼ ὡς ἕκασται φίλτατον παρθενικαὶ πόσιν ἢ υἱὸν εὔχοντʼ, ὦ Τελεσίκρατες, ἔμμεν P. 9.100 καὶ ζώων ἔτι νεαρὸν κατʼ αἶσαν υἱὸν ἴδῃ τυχόντα στεφάνων Πυθίων (Hippokleas) P. 10.26 Κάστορος βίαν, σέ τε, ἄναξ Πολύδευκες, υἱοὶ θεῶν P. 11.62 υἱὸς Δανάας (Perseus) P. 12.17 εἶδε γὰρ ἐκνόμιον λῆμά τε καὶ δύναμιν υἱοῦ (Herakles) N. 1.58 [θαμά κε τῷδε μέλει κλιθείς, υἱὸν κελάδησε καλλίνικον (Bergk: ὕμνον codd.) N. 4.16] Λάμπωνος υἱὸς Πυθέας εὐρυσθενὴς N. 5.4 Ἐνδαίδος ἀριγνῶτες υἱοὶ (Peleus, Telamon) N. 5.12 ὃς ὑπέρτατος Ἁγησιμάχοιʼ ὑέων γένετο (W. Schulze: υἱῶν codd.: Sokleidas) N. 6.22 φαεννᾶς υἱὸν Ἀόος (Memmon) N. 6.52 ἔβλαστεν δʼ υἱὸς Οἰνώνας βασιλεὺς (Aiakos) N. 8.7 Τελαμῶνος υἱόν (Aias) N. 8.23 “ἐσσί μοι υἱός” (Zeus speaks to Polydeukes) N. 10.80 ἄμμι δʼ ἔοικε Κρόνου σεισίχθον υἱὸν κελαδῆσαι I. 1.52 ἦλθʼ ἀνὴρ τὰν πυροφόρον Λιβύαν υἱὸς Ἀλκμήνας (Herakles) I. 4.55 ὀκτὼ θανόντων, τοὺς Μεγάρα τέκε οἱ Κρεοντὶς υἱούς I. 4.64 σὺν Χάρισιν δʼ ἔμολον Λάμπωνος υἱοῖς τάνδʼ ἐς εὔνομον πόλιν (Pytheas, Phylakidas) I. 5.21 υἱοῖσί τε φράζων παραινεῖ I. 6.68 (Αἰακός) τοῦ μὲν ἀντίθεοι ἀρίστευον υἱέες υἱέων τʼ ἀρηίφιλοι παῖδες ἀνορέᾳ I. 8.25 “υἱὸν εἰσιδέτω θανόντʼ ἐν πολέμῳ” (Achilles) I. 8.36 Πασιφάας <σὺν> υἱ[οῖ]σι (G-H: υἱ[εσ]σι(ν) alii metr. gr.) Πα. 4. 39. Αἰολάδα σταθμὸν υἱοῦ τε Παγώνδα ὑμνήσω Παρθ. 2. 10. υἱὸν Ἁγησίλα (Theoxenos) fr. 123. 15. υἱὸν Οἰάγρου δὲ Ὀρφέα Θρ. 3. 11. Ἐνυαλίου ἔκπαγλον υἱὸν (Diomedes) fr. 169. 13. Σθενέλοιό μιν υἱὸς (Eurystheus) fr. 169. 45. Ἀλκμήνας σὺν υἱῷ fr. 172. 3. φὰν δʼ ἔμμεναι Ζηνὸς υἱοὶ καὶ κλυτοπώλου Ποσειδάωνος (Peirithoos, Theseus) fr. 243. Ἀλέρας υἱόν Tityos fr. 294. father not indicated, λόγου φέρεις, τὸν ὅνπερ ποτʼ Οἰκλέος παῖς ἐν ἑπταπύλοις ἰδὼν υἱοὺς Θήβαις αἰνίξατο παρμένοντας αἰχμᾷ (i. e. the Epigoni, including Amphiareusʼ own son Alkmaion) P. 8.40] υἱὸν ἔτι τέξει Pae. 10.21 ]εοσυιοντα[ P. Oxy. 2442, fr. 35. ]Διὸς υἱόν P. Oxy. 2622, fr. 1. 15, ad ?fr. 346.
- b descendant σφὸν ὄλβον υἱῷ τε κοινὰν χάριν ἔνδικόν τʼ Ἀρκεσίλᾳ P. 5.102
- c met. αἰνήσαις ἓ καὶ υἱόν (αὐτὴν τὴν Ὀποῦντα καὶ τὸν υἱὸν δὲ αὐτῆς τὸν Ἐφάρμοστον Σ.) O. 9.14
Strong 5207
a son;
1. in the ordinary sense: Mt 10:37, Mk 9:17, Lk 1:13, al. mult.; omitted with the art. of origin (WM, § 30, 3; Bl., §35, 2), τὸν τοῦ Ἰεσσαί, Ac 13:22 (LXX); also c. gen. anarth. (cl.), Σώπατρος Πύρρου Βεροιαῖος, Ac 20:4; c. adj., προτότοκος, Lk 2:7; μονογένης, Lk 7:12; opp. to νόθος, He 12:8; in a wider sense, of posterity: ὁ υἱ. Δαυΐδ, of the Messiah (cf. Dalman, Words, 316 ff.; DCG, ii, 653f .), Mt 22:42, 45 Mk 12:35, 37 Lk 20:41, 44 al.; υἱοὶ
2. Metaph.;
(a) as belonging to, being connected with or having the quality of that which follows (a usage mainly due to translation from a Semitic original; cf. Deiss., BS, 161ff.; Dalman, Words, 115 f.; DCG, ii, 652f.): τ. πονμροῦ (διαβόλου), Mt 13:38, Ac 13:10; τ. νυμφῶνος (v.s. νυμφών), Mt 9:15, Mk 2:19, al.; τ. φωτός (Lft., Notes, 74), Lk 16:8, Jo 12:36, I Th 5:5; τ. εἰρήνης, Lk 10:6; γεέννης, Mt 23:15; τ. ἀπωλείας, Jo 17:12, II Th 2:3; τ. αἰῶνος τούτου, Lk 16:8, 20:34; τ. ἀπειθειάς, Eph 2:2, 5:6; βροντῆς, Mk 3:17; τ. ἀναστάσεως, Lk 20:36; παρακλήσεως, Ac 4:36; τ. προφητῶν κ. τ. διαθήκης, Ac 3:25;
(b) υἱὸς τ. θεοῦ (cf. Dalman, Words, 268 ff.; Deiss., BS, 166 f.; DB, iv, 570 ff.; DCG, ii, 654 ff.), of men, as partakers of the Divine nature and of the life to come: Mt 5:9, Lk 20:36, Ro 8:14, 9:26, al.; υἱοὶ (κ. θυγατέρες) τ. ὑψίστου, Lk 6:35, II Co 6:18; in an unique sense of Jesus, Mt 4:3 8:29 28:19, Mk 3:4, Lk 4:41, Jo 9:35, 11:27, al.; ὁ Χριστὸς ὁ υἱ. τ. θεοῦ ζῶντος (τ. εὐλογητοῦ), Mt 16:16, Mk 14:61;
(c) (ὁ) υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου (in LXX for Heb. , al. Our Lord first makes the phrase a title, using the def. art. It seems to combine the ideas of his true humanity and representative character. Exc. in Ac 7:56 and (anarth.) Re 1:13, 14:14, it is used of Jesus only by himself: Mt 8:20, Mk 2:10, Lk 5:24, Jo 1:52, al.
δόξα] τῷ πατρὶ καὶ τῷ υἱῷ [κα]ὶ τῷ ἁ[γίῳ πν]ε[ύματι
gloria al Padre, al Hijo y al Espíritu Santo
διὰ τὸ ὄνομα τοῦ πατρὸς] καὶ υἱ[ο]ῦ
en el nombre del Padre y del Hijo
διὰ τὴν δύναμιν τοῦ πατρὸς καὶ τοῦ υἱοῦ καὶ τοῦ ἁγίου πνεύματος
por el poder del Padre, del Hijo y del Espíritu Santo
κ(ύρι)ε, X(ριστ)έ, υἱὲ καὶ λόγε τοῦ θ(εο)ῦ τοῦ ζῶντος, ὁ ἰασάμενος πᾶσαν νόσον καὶ πᾶσαν μαλακίαν
Señor, Cristo, Hijo y Palabra de Dios vivo, el que cura toda enfermedad y toda debilidad
- 1etc. A son, Lat. filius, Hom., etc.; υἱὸν ποιεῖσθαί τινα to adopt him as a son, Aeschin.; υἱεῖς ἄνδρες grown up sons, Dem.:—rarely of animals, NTest.
- 2periphr., υἷες Ἀχαιῶν, for Ἀχαιοί, Il.; cf. παῖς. Hom. sometimes makes the 1st syll. short, as if it were ὑός.
-
…τετέλεκε χρήματα σοφισταῖς πλείω ἢ σύμπαντες οἱ ἄλλοι, Καλλίᾳ τῷ Ἱππονίκου · τοῦτον οὖν ἀνηρόμην ἐστὸν γὰρ αὐτῷ δύο ὑεῖ ὦ Καλλία, ἦν δʼ ἐγώ, εἰ μέν σου τὼ ὑεῖ πώλω ἢ μόσχω ἐγενέσθην, εἴχομεν ἂν αὐτοῖν…
Plato, Apology
-
…; ξένῳ. ποδαπῷ ; Ἀβδηρίτῃ. καὶ οὕτω καλός τις ὁ ξένος ἔδοξέν σοι εἶναι, ὥστε τοῦ Κλεινίου ὑέος καλλίων σοι φανῆναι ; πῶς δʼ οὐ μέλλει, ὦ μακάριε, τὸ σοφώτατον κάλλιον φαίνεσθαι ; ἀλλʼ ἦ σοφῷ…
Plato, Protagoras
-
…. τί οὖν δή ἐστιν, ἔφη, οὗ ἕνεκα ἥκετε ; Ἱπποκράτης ὅδε ἐστὶν μὲν τῶν ἐπιχωρίων, Ἀπολλοδώρου ὑός, οἰκίας μεγάλης τε καὶ εὐδαίμονος, αὐτὸς δὲ τὴν φύσιν δοκεῖ ἐνάμιλλος εἶναι τοῖς ἡλικιώταις. ἐπιθυμεῖν δέ μοι…
Plato, Protagoras
-
…· τοῦτον οὖν ἀνηρόμην ἐστὸν γὰρ αὐτῷ δύο ὑεῖ ὦ Καλλία, ἦν δʼ ἐγώ, εἰ μέν σου τὼ ὑεῖ πώλω ἢ μόσχω ἐγενέσθην, εἴχομεν ἂν αὐτοῖν ἐπιστάτην λαβεῖν καὶ μισθώσασθαι ὃς ἔμελλεν αὐτὼ καλώ τε κἀγαθὼ ποιήσειν τὴν…
Plato, Apology
-
…χάρις. ἀλλʼ οὖν ἀκούετε. τῆς γὰρ παρελθούσης νυκτὸς ταυτησί, ἔτι βαθέος ὄρθρου, Ἱπποκράτης, ὁ Ἀπολλοδώρου ὑὸς Φάσωνος δὲ ἀδελφός, τὴν θύραν τῇ βακτηρίᾳ πάνυ σφόδρα ἔκρουε, καὶ ἐπειδὴ αὐτῷ ἀνέῳξέ τις, εὐθὺς εἴσω…
Plato, Protagoras
-
…, ἣν ἀπορεῖς περὶ τῶν ἀνδρῶν τῶν ἀγαθῶν, τί δήποτε οἱ ἄνδρες οἱ ἀγαθοὶ τὰ μὲν ἄλλα τοὺς αὑτῶν ὑεῖς διδάσκουσιν ἃ διδασκάλων ἔχεται καὶ σοφοὺς ποιοῦσιν, ἣν δὲ αὐτοὶ ἀρετὴν ἀγαθοὶ οὐδενὸς βελτίους ποιοῦσιν. τούτου δὴ πέρι…
Plato, Protagoras
-
…ὁπότε ἀντειπεῖν φάσκων ἀπέκτεινας Πολέμαρχον. φέρε δή, τί ἄν, εἰ καὶ ἀδελφοὶ ὄντες ἐτύχετε αὐτοῦ ἢ καὶ ὑεῖς ; ἀπεψηφίσασθε ; δεῖ γάρ, ὦ ἄνδρες δικασταί, Ἐρατοσθένην δυοῖν θάτερον ἀποδεῖξαι, ἢ ὡς οὐκ ἀπήγαγεν αὐτόν…
Lysias, Speeches
-
…κατεψηφίζοντό μου καὶ κατηγόρουν, ἀλλʼ οἰόμενοι βλάπτειν · τοῦτο αὐτοῖς ἄξιον μέμφεσθαι. τοσόνδε μέντοι αὐτῶν δέομαι · τοὺς ὑεῖς μου, ἐπειδὰν ἡβήσωσι, τιμωρήσασθε, ὦ ἄνδρες, ταὐτὰ ταῦτα λυποῦντες ἅπερ ἐγὼ ὑμᾶς ἐλύπουν, ἐὰν ὑμῖν…
Plato, Apology
-
…ἄλλαις πράξεσιν. καὶ ταῦτα ποιοῦσιν οἱ μάλιστα δυνάμενοι ; μάλιστα ; μάλιστα δὲ δύνανται οἱ πλουσιώτατοι καὶ οἱ τούτων ὑεῖς, πρῳαίτατα εἰς διδασκάλων τῆς ἡλικίας ἀρξάμενοι φοιτᾶν, ὀψιαίτατα ἀπαλλάττονται. ἐπειδὰν δὲ ἐκ διδασκάλων ἀπαλλαγῶσιν, ἡ πόλις…
Plato, Protagoras
-
…ἑλληνίζειν, οὐδʼ ἂν εἷς φανείη, οὐδέ γʼ ἂν οἶμαι εἰ ζητοῖς τίς ἂν ἡμῖν διδάξειεν τοὺς τῶν χειροτεχνῶν ὑεῖς αὐτὴν ταύτην τὴν τέχνην ἣν δὴ παρὰ τοῦ πατρὸς μεμαθήκασιν, καθʼ ὅσον οἷός τʼ ἦν ὁ πατὴρ καὶ οἱ…
Plato, Protagoras