φάκινος

φάκῐνος [ᾰ], η, ον,

• made of lentils, ἄρτος Sopat. 1; φάκινον δεῖ ποιεῖν i.e. of the consistency of φακῆ, Zos.Alch. p.172 B.

φάκινος, von Linsen gemacht ; ἄρτος Sopat. bei Ath. IV.158d ; βρῶμα ib.; auch πᾶσα ἡ πόλις ἐστὶ φακίνων ; komisch heißt auch Sopat. ὁ φάκινος παρῳδός statt ὁ Πάφιος.