φιλόμοχθος
φῐλό-μοχθος, ον,
- = φιλόπονος, Phalar. Ep. 126, Ptol. Tetr. 158, Jahresh. 23 Beibl. 178 (Thrace): neut. pl. as Adv., φιλόμοχθα Man. 4.277.
φιλό·μοχθος, ος, ον [ῐ] qui aime le travail pénible, Phalar. Ep. 180 ; Procl. Ptol. 222 ; adv. φιλόμοχθα, Man. 4, 277, par amour du travail.
Étym. φ. μόχθος.
φιλόμοχθος, = φιλόπονος, Phalaris ep. 54 E.;
• φιλόμοχθα adv ., Maneth. 4.277.
• φιλόμοχθα adv ., Maneth. 4.277.