χερσαῖος

χερσ-αῖος, α, ον, also ος, ον Lyc. 534: (χέρσος):—

• from or of dry land, living or found thereon, ὄρνιθες χ., opp. λιμναῖοι, Hdt. 7.119; κροκόδειλοι Id. 4.192; ζῷα χ., opp. θαλάσσια, πετεινά, Id. 2.123, cf. Pl. Ti. 40a; χελώνη χ., opp. θαλασσία, v. χελώνη; μύες χ., Arist. Mir. 842b7; ὄφεις, opp. θαλάττιαι, Id. HA 505b9; ἡ χ. (sc. θήρα) hunting of land-animals, opp. fishing, Pl. Sph. 223b, cf. AP 9.14 (Antiphil.); of landsmen, opp. seamen, E. Andr. 457, Th. 7.67; χ. παρασκευή, opp. ναυτική, Ascl. Tact. 1.1; χ. πόλις an inland city, opp. seaport (ἐπιθαλαττίδιος), Pl. Lg. 704b; ὁδοὶ χ., opp. voyages, AP 11.42 (Crin.), cf. 4.3b. 46 (Agath.): travelling by land, βραδὺς καὶ χ. Ἔρως Plu. Amat. 2.750b; κῦμα στρατοῦ, opp. a fleet, A. Th. 64: neut. pl. as Adv., Arat. 919.
• • II ἡ χερσαῖος, as Subst., = χερσόνησος, Lyc. 534.

χερσαῖος, auch 2 Endgn, aus festem Lande bestehend, auf demselben befindlich ; κῦμα χερσαῖον στρατοῦ, d.i. des Landheeres, Aesch. Spt. 64 ; ὅς σε ναύτην ἔθηκεν ἀντὶ χερσαίου κακόν Eur. Andr. 458 ; Her. 4.192 ; ὄρνιθες, Ggstz λιμναῖοι, 7.119 ; ζῷα, Ggstz πετεινὰ u. θαλάσσια, 2.123 ; πεζὸν καὶ χερσαῖον εἶδος Plat. Tim. 40a ; Ggstz ἐπιθαλαττίδιος. πόλις, mitten im Lande gelegen, Legg. IV.704b ; ἀκοντισταί Thuc. 7.67 ; ἀνήρ Plut. Sol. 27 ; – ἡ χερσαῖος = χερσόνησος, Lycophr. 534.

χερσαῖος, α, ον χέρσος

• on or of dry land, ὄρνιθες χ. land-birds, opp. to λιμναῖοι, Hdt.; χ. κροκόδειλος a lizard, Hdt.:—also of landsmen, as opp. to seamen, Eur., Thuc.; κῦμα χερσαῖον στρατοῦ, an army, opp. to a fleet, Aesch.