χθών

χθών, ἡ, gen. χθονός,

• earth, esp. the surface of it (rarely soil, χθονὸς τρίμοιρον χλαῖναν A. Ag. 872): poet. word (Com. only in lyr. or paratrag.), very rare in Prose, LXX 3 Ki. 14.15 (cod. Alex.), Supp.Epigr. 2.520 (Rome); seldom with Art. (only when an Adj. is added, v. infr. II); ἀπὸ χ. ὑψόσʼ ἀερθείς Od. 8.375, cf. 10.149, Il. 14.349; ἐξ ἵππων ἀποβάντες ἐπὶ χθόνα 8.492, cf. 11.619; ἐπὶ χθονὶ κεῖτο τανυσθείς 20.483; κατέθηκεν ἐπὶ χθονί 6.473, cf. 3.89; χθονὶ φύλλα πελάσσαι 13.180; ἐπὶ χ., opp. οὐρανῷ, 4.443; ζῶντος καὶ ἐπὶ χθονὶ δερκομένοιο 1.88; ἐπὶ χ. σῖτον ἔδοντες Od. 8.222, etc.; τοὶ ἐπὶ χ. ναιετάουσι 6.153; ἄριστον ἄνδρα τῶν ἐπὶ χ. S. Tr. 811; χθόνα δύμεναι to go beneath the earth, i.e. to die, Il. 6.411, Hes. Sc. 151; ἐτέθαπτο ὑπὸ χθονός Od. 11.52; κεκευθὼς ὑπὸ χθονὸς buried, A. Th. 588; κατὰ χθονὸς κρύψαι τινά S. Ant. 24, cf. OC 1546 (Pass.); χθονὶ γυῖα καλύψαιμι Pi. N. 8.38; κούφα σοι χ. ἐπάνωθε πέσοι E. Alc. 463 (lyr.); opp. θάλασσα, A. Ag. 576; ὑπὸ χθονός, of the nether world, Τάρταρον . ., ἧχι βάθιστον ὑπὸ χ. ἐστι βέρεθρον Il. 8.14; κάτω μελαίνας χ. Alc. Supp. 7.10, cf. A. Eu. 72; οἱ ὑπὸ χ. φίλοι, i.e. those in the shades below, Id. Ch. 833 (lyr.), cf. S. Ant. 65; ὦ κατὰ χθονὸς θεαί, i.e. the Erinyes, A. Eu. 115; εἰς τοὺς ἔνερθε καὶ κάτω χ. τόπους ib. 1023.
• • • 2 earth, i.e. the world, Id. Pr. 139 (anap.), Ag. 528; ἐπʼ ἔσχατα χθονός S. Fr. 956.
    • 3 Earth, as a goddess, A. Pr. 207, Eu. 6.
  • II land, country, once in Hom., εἴσατο δὲ χ., of Ithaca, Od. 13.352; πολύμηλος χ., of Libya, Pi. P. 9.7; εὔκαρπος χ., of Sicily, Id. N. 1.14; freq. in Trag., freq. without Art., χ. Ἀσιᾶτις, Φωκέων, A. Pers. 61 (anap.), 485; with Art., πᾶσαν τὴν Μυκηναίων χθόνα S. El. 423; τῆς περιρρύτου χ. Λήμνου Id. Ph. 1; τὴν Κορινθίαν χ. Id. OT 795; τὴν ἐμὴν χ. Id. Aj. 846; τῆς Ἀθηναίων χ. (paratrag.) Ephipp. 14.13; even of a city, τῆσδε δημοῦχοι χ. S. OC 1348; νόμους χθονός Id. Ant. 368 (lyr.), cf. OT 736, 939; Com., ὦ πόλι φίλη Κέκροπος, . . οὖθαρ ἀγαθῆς χθονός Ar. Fr. 110 (lyr.); ξένης ἀπὸ χ. Eup. 71 (paratrag.). (Cf. Skt. loc. kṣámi ‘on the ground’, Hittite tegan ‘ground’, Tocharian tkan- ‘place’, Ir. dū ‘place’ (acc. don, dat. dun).)

χθών, ἡ, gen. χθονός, Erde, Erdboden ; ὑπὸ χθὼν σμερδαλέον κονάβιζε ποδῶν Il. 2.465 ; ἐπὶ χθονὶ κεῖτο τανυσθείς 20.483, u. sonst ; sie heißt εὐρεῖα oft, wie εὐρυόδεια, πολυβότειρα ; Hom. vrbdt auch ἐμεῦ ζῶντος καὶ ἐπὶ χθονὶ δερκομένοιο, Il. 1.88, Od. 16.439 ; vgl. ἐπὶ χθονὶ σῖτον ἔδοντες 8.222 ; δύσζηλοι γάρ τʼ εἰμὲν ἐπὶ χθονὶ φῦλʼ ἀνθρώπων 7.307 ; χθονὸς μὲν εἰς τηλουρὸν ἥκομεν πέδον Aesch. Prom. 1 ; κίονʼ οὐρανοῦ τε καὶ χθονὸς ὤμοις ἐρείδων 349 ; u. oft in diesem Ggstz bei den Tragg., wie im Ggstz von θάλασσα, Aesch. Ag. 562 ; χθόνα δύμεναι, unter die Erde gehen, d.i. sterben, Il. 6.411 ; Hes. Sc. 151 ; wie ὁ κατὰ χθονὸς ᾍδης Aesch. Ag. 1359 ; οἱ ὑπὸ χθονὸς φίλοι, die Toten in der Unterwelt, Ch. 820 ; Ἐτεοκλέα κατὰ χθονὸς ἔκρυψε Soph. Ant. 24, wie ὑπὸ χθονὸς κεκευθέναι Aesch. Spt. 588. – Dah. das Innere der Erde, der Erdschoß, s. Hermann Eur. Hec. 70.
Bei den Tragg. auch von den einzelnen Ländern, πᾶσα χθὼν Ἀσιῆτις Aesch. Pers. 61 ; ἔς τε Φωκέων χθόνα 477, u. öfter ; Soph. Phil. 477, 660, Ant. 1147 u. sonst ; u. überh. = πόλις, Valcken Eur. Phoen. 6, Seidler Troad. 4. – Vgl. χαμαί, humus.

χθών

χθονός, ἡ.

• • 1

    The earth: ἐπὶ χθονὶ δερκομένοιο Il. 1.88, χθὼν κονάβιζεν Il. 2.465. Cf. Il. 2.780, Il. 4.182, Il. 6.411, Il. 11.741, Il. 14.228, Il. 19.362, Il. 23.100, etc.: οὔ πω τέθνηκεν ἐπὶ χθονί Od. 1.196. Cf. Od. 6.153, Od. 7.67, Od. 10.99, Od. 12.191, Od. 19.408, etc.

  • 2

    The surface of the earth, the earth, the ground: τεύχεʼ ἀποθέσθαι ἐπὶ χθονί Il. 3.89. Cf. Il. 3.217, 265, Il. 5.13, Il. 6.213, Il. 14.349, etc.: ἐπὶ χθονὶ πῖπτεν Od. 24.535. Cf. Od. 3.453, Od. 8.375, Od. 19.470 (i.e. the floor), Od. 22.86, etc.

χθών (χθών, -ονός, -ονί, -όν(α).)

• • a earth, soil, ground οὐ χθόνα ταράσσοντες ἐν χερὸς ἀκμᾷ O. 2.63 χαλκέαις δʼ ὁπλαῖς ἀράσσεσκον χθόν P. 4.226 “ὅσσα τε χθὼν ἠρινὰ φύλλʼ ἀναπέμπει” P. 9.46 ταχὺ δʼ ἄγκυραν ἔρεισον χθονὶ P. 10.51 ἀριστεύοισαν εὐκάρπου χθονὸς Σικελίαν N. 1.14 χθονὶ γυῖα καλύψαι (τεθνάναι Σ.) N. 8.38 ὁ δʼ Ἀμφιαρεῖ σχίσσεν κεραυνῷ παμβίᾳ Ζεὺς τὰν βαθύστερνον χθόνα N. 9.25 μετὰ χειμέριον ποικίλα μηνῶν ζόφον χθὼν ὥτε φοινικέοισιν ἄνθησεν ῥόδοις I. 4.18 κεραυνῷ χθόνʼ ἀνοιξάμενοι Pae. 8.73 ἢ παγετὸν χθονός Pae. 9.18 κατὰ [χ]θόν ε[ (supp. Lobel) Δ. 4. h. 12. τότε βάλλεται, τότʼ ἐπʼ ἀμβρόταν χθόν ἐραταὶ ἴων φόβαι (v. l. χέρσον) fr. 75. 16. ὄλβιος ὅστις ἰδὼν κεῖνʼ εἶσʼ ὑπὸ χθόν fr. 137. 1. ὅσʼ ἀγλαὰ χθὼν πόντου τε ῥιπαὶ φέροισιν (Reiske: ἀγλαόχθων codd.) fr. 220. 2.
  • b land ὅτε χθόνα δατέοντο Ζεύς τε καὶ ἀθάνατοι O. 7.55 of Delphi, ὀμφαλὸν ἐριβρόμου χθονὸς ἐς νάιον προσοιχόμενοι P. 6.4 παρὰ μέγαν ὀμφαλὸν εὐρυκόλπου μόλεν χθονός N. 7.34 χθονὸς ὀμφαλὸν παρὰ σκιάεντα Pae. 6.17 of Delos, χθονὸς εὐρείας ἀκίνητον τέρας fr. 30c. 3. τηλέφαντον κυανέας χθονὸς ἄστρον fr. 33c. 5. opp. to sea, λέγοντι μὰν χθόνα μὲν κατακλύσαι μέλαιναν ὕδατος σθένος O. 9.50 πέταται δʼ ἐπί τε χθόνα καὶ διὰ θαλάσσας τηλόθεν ὄνυμʼ αὐτῶν N. 6.48 καὶ πάγκαρπον ἐπὶ χθόνα καὶ διὰ πόντον βέβακεν ἐργμάτων ἀκτὶς I. 4.41 frag., ἐλα]χύνωτον στέρνον χθονός Pae. 4.14 ἐγὼ μὲν ὑπὲρ χθονὸς ὑπέρ τʼ ὠκεανοῦ Pae. 8.14 cf. fr. 220. 2, O. 2.63
  • c land, country ἴδε καὶ κείναν χθόνα O. 3.31 τᾶσδέ ποτε χθονὸς οἰκιστὴρ O. 7.30 ἐς εὐδείελον χθόνα — κλειτᾶς Ἰαολκοῦ P. 4.77 νιν πολυμήλου καὶ πολυκαρποτάτας θῆκε δέσποιναν χθονὸς P. 9.7 “ἵνα οἱ χθονὸς αἶσαν δωρήσεται” P. 9.56 τοὶ σὺν πολέμῳ κτησάμενοι χθόνα πολύδωρον Pae. 2.60 χθόνα τοί ποτε καὶ στρατὸν ἀθρόον πέμψαν κεραυνῷ τριόδοντί τε ἐς τὸν βαθὺν Τάρταρον Pae. 4.42
  • d fragg. ]ναιγιν χθόν, α[ fr. 215b. 7. ]χθονος αἰχμα[ (? ἐλασι]χθονος Snell) fr. 215c. 5.

χθών , χθονός: earth, ground; land, region, Od. 13.352.

χθών, όνος, ἡ,

• • Ithe earth, ground, Hom., Trag.;—to denote life upon the earth, ζῶντος καὶ ἐπὶ χθονὶ δερκομένοιο Il.; χθόνα δῦναι to go beneath the earth, i. e. to die, Il.; κατὰ χθονὸς κρύπτειν τινά Soph.; κούφα σοι χθὼν ἐπάνω πέσοι Eur.
  • • 2of the nether world, οἱ ὑπὸ χθονός, i. e. those in the shades below, Lat. inferi, Aesch.; κατὰ χθονὸς θεαί, i. e. the Erinyes, Aesch.
    • 3earth, i. e. the whole earth, the world, Aesch., Soph.
    • 4Earth, as a goddess, Aesch.
  • IIa particular land or country, of Ithaca, Od.; of Libya, Pind.; χθὼν Ἀσιᾶτις, Δωρίς, Ἀργεία, Ἑλλάς, Ἰδαία, etc., Trag.