σύ

σύ [ῠ],

• thou: Pron. of the second pers.:—Ep. nom. τύνη [ῡ] Il. 5.485, al. (Lacon. τούνη Hsch.); Aeol. σύ Sapph. Supp. 16.6, 21.9; Dor. τύ [ῠ] Pi. O. 1.85, Epich. 34, al., Theoc. 3.33, etc.; Boeot. τού [short syll.] Corinn. Supp. 2.83, A.D. Pron. 55.6 (also τούν ib. 50.27, 55.6): Nom. σύ, Od. 18.31, A. Ag. 1035, Ar. Nu. 29, etc.; voc., Od. 21.193, Ar. Ach. 165, Pl. 1069.—Gen. σοῦ, h.Hom. 29.4, elsewh. only Att., Ar. Ach. 302, etc.; enclit. σου, S. Ph. 761, OT 538, etc.; never in Hom., who uses σεῦ, Il. 3.206, al., σέο ib. 446, al. (also in Lyr., Archil. (?) in PLit.Lond. 54, B. 3.65), σεῖο Il. 3.137, al.; also σέθεν 1.180, al. (which also occurs in Lyr., Sapph. 33, B. 10.9, and Trag., A. Th. 264, al.), and as enclit. σευ, Il. 5.811, al., σεο 1.396: Hdt. has only σέο 1.124, σεο (enclit.) ib. 9, σεῦ ibid., 3.42, 85, 7.38, σευ (enclit.) 3.36, 134, 7.49:—Dor. τεῦ, τευ, Theoc. 5.19, 10.36, etc.; rarely τέο, Alcm. 17; lengthd. τεοῦ Epich. 145, Sophr. 84, and τεοῖο Il. 8.37, 468; Boeot. τεῦς Corinn. 24; Dor. τεοῦς Sophr. 59; also τιοῦς A.D. Pron. 74.27; τεῦς Theoc. 2.126; τοι v.l. in Id. 7.25; enclit. τεος Sophr. 83; Cret. τέορ Hsch.; other Dor. forms are τίω, τίως, both Rhinth. 13, τίος A.D. Pron. 75.24.—Dat. σοί, Il. 1.158, 167, Archil. 88, Mimn. 8, Sapph. 7,99, A. Pr. 3, Hdt. 3.42, 6.86.αʹ, 7.52, etc.; Dor. τοί Alcm. 86 (oxyt.); Dor., Lesb., and Ion. enclit. τοι Alem. 33, Sapph. Frr. 2.2,8, Archil. 79, Hippon. 20, Anacr. 44, 75.3, Pi. N. 3.76, B. 10.104, Hdt. 1.115, 3.35, 63, 85; in Hom., Lesbian Lyr., and Ion. Lyr. and Prose τοι is always enclit., σοί never enclit. (τοί and σοι are not found exc. σοι Od. 3.359, 11.381, σ(οι) Il. 1.170, and in codd. of Pi. P. 4.270, 9.55; rarer than τοι in Hdt., 3.69, al.); in Att. both σοί and σοι (enclit.) are used (σοί Ar. Nu. 361, etc., σοι ib. 87, etc.), τοί and τοι are not used; σοι is never elided exc. in Il. 1.170, τοι is elided in Od. 1.60, 347, Alc. 55, Id. Oxy. 1788 Fr. 15 ii 9, Sapph. 28.2; Ep. and Lyr. also τεΐν, Il. 11.201, Od. 4.619, Epigr. ap. Hdt. 5.60, 61, Ar. Av. 930; also τίν [ῐ], Alcm. 16, Pi. P. 1.29, 8.68 (dub. l.); τίν [ῑ], Id. I. 6(5).4, Theoc. 2.20 (τίν before a consonant, Pi. O. 10(11).93); also τεΐ Alcm. 53; τίνη Rhinth. 13.—Acc. σέ, Il. 6.256, al.; enclit. σε, 1.26, Sapph. 1.2, 94.9 L.-P., Hdt. 3.42, etc.; in late Gr. σέν, Anatolian Studies p.76; Dor. τέ Alcm. 52, Pi. O. 1.48, Theoc. 1.5, Call. Fr. 114; τʼ v.l. (cod. R) in Ar. Ach. 779 (on the accent v. A.D. Pron. 54.14, 83.4); τρέ (leg. τϝέ) Hsch.; or (enclit.) τυ IG 42(1).121.69 (Epid., iv B.C.), Ar. Eq. 1225, Ach. 730 (dub. in Ach. 779), Theoc. 1.56, 78, etc.:—also τίν Corinn. 4, Cerc. 7.6, Theoc. 11.39, 55, 68.
• • • 2 in combination with γε, σύ γε, σέ γε, etc. (cf. ἔγωγε), thou at least, for thy part, freq. in Hom. and Att.; Dor. τύγε Epich. [272], Timocr. 1 (v.l. τύ γα) ; τύγᾰ Theoc. 5.69, 71; Boeot. τούγα A.D. Pron. 55.6: dat. σοί γε Il. 1.557: acc. σέ γε 10.96, etc.:—also σύ περ 24.398.
    • 3 σύ c. inf. (as imper.), Hdt. 3.134, 4.163.
  • II Dual nom. and acc. σφῶϊ, Il. 1.336, 4.286, al., you two, both of you; σφώ (not σφῴ, cf. A.D. Pron. 85.17), Il. 1.574, 11.782, 13.47, S. OC 344, 1543, etc.—Gen. and Dat. σφῶϊν, Il. 4.341, al.; contr. σφῷν once in Hom., Od. 4.62, and always in Att. (Hdn.Gr. 1.475) and Trag., e.g. A. Pr. 12, S. OC 342, OT 1495, Pl. Lg. 892e (codd. Pl. have σφῶϊν in Tht. 193c, al., σφῶν Euthd. 273e, al.). None of these forms are enclit., A.D. Pron. 38.9, 85.12; cod. A of Pl. Lg. 658c, 673e, 689a wrongly makes σφῳν enclit.; Ζεὺς σφὼ is prescribed in Il. 15.146 by Hdn.Gr. 2.93.—σφῶϊ is never dat.; in Il. 4.286 it is the acc. depending on κελεύω; σφῶϊν is never acc.; in Od. 23.52 it is dat. commodi.
  • III Plur. nom. ὑμεῖς, Il. 2.75, al. (before a vowel, 4.246, 7.194, al.), Pherecyd.Syr. 11, Democr. 29a, Hdt. 3.72, etc., ye, you; Aeol. and Ep. ὔμμες Il. 1.274, al., Sapph. 24, 25; Dor. ὑμές Sophr. 60, Ar. Ach. 760, 761, 862; ὑμέν SIG 685.118 (Crete, ii B.C.), GDI 5155.6 (ibid., ii B.C.); Boeot. οὐμές Corinn. 6; a resolved form ὑμέες, Parth. Fr. 14, is a poeticlicence (so A.D. Pron. 93.3) rather than genuine Ionic (v.l. in Hdt. 8.22).— Gen. ὑμῶν, Ar. Ach. 143, etc.; ὑμέων (disyll.) Il. 7.159, Od. 13.7, al., Archil. 74.6 (ὑμῶν codd.), Sol. 11.5 (v.l. ὑμῶν) ; ὑμέων also Hdt. 3.73, 6.130, al.; as trisyll., Herod. 2.27; ὑμείων Il. 4.348, 7.195, al.; Dor. ὑμέων Sophr. 46; also ὑμῶν, A.D. Pron. 95.23; Aeol. ὑμμέων Alc. 96; Boeot. οὐμίων Corinn. 22.—Dat. ὑμῖν, Od. 2.46, Hdt. 1.126, etc.; Ion. enclit. ὗμῐν A.D. Pron. 97.28, also Dor., Sophr. 91; Dor. (not enclit.) ὑμίν [ῐ] Id. 92; ὑμίν [ῐ] also in S. Aj. 864, 1242, OT 991, 1402, Ant. 308, El. 804, al. (but ὗμιν shd. perh. be restd. where the sense needs an enclitic on the principle stated by A.D. Pron. 35.6, 36.5, Synt. 130.23); ὕμιν (as enclit.) is prescribed by Hdn.Gr. (2.124) in Il. 24.33, by EM 432.34 in Od. 1.376, 2.141, etc.:—Aeol. and Ep. ὔμμῐ, ὔμμῐν, Od. 2.316, 11.336, al., Hes. Sc. 328, Sapph. 14, Alc. Supp. 26.9, Pi. O. 11(10).17.—Acc. ὑμᾶς, Ar. Ach. 325, etc. (-υ Orph. A. 820, v.l. in S. Ph. 222; ὗμας or (more prob.) ὕμας is required by the metre in Babr. 9.9, 47.11); Ion. ὑμέας (disyll.) Od. 21.198, al.; enclit. ὕμεας (disyll.) Herod. 2.60 (Pap.); ὑμέας also Hdt. 1.126, al.; Aeol. and Ep. ὔμμε Il. 23.412, al., Pi. I. 6(5).19; also in A. Eu. 620 (trim.), and S. Ant. 846 (lyr.); Dor. ὑμέ Alcm. 3, Sophr. 52, Ar. Ach. 737, Lys. 1076, SIG 528.3 (Cretan dial., iii B.C.), 622 B 8 (Cretan, ii B.C.).—The pl. is sts. used in addressing one person, when others are included in the speakerʼs thought, as Od. 12.81, Archil. 89. (With σύ cf. Lat. tu, Goth. pu; with τοι Skt. gen. and dat. te; the origin of σφῶϊ is doubtful; with ὑμεῖς cf. Skt. acc. pl. yusmān.)

σύ, pronom. personal. der zweiten Person, du, von Hom. an überall ; dor. τύ, Pind. oft ; ep. auch τύνη, Il. 5.485, 6.262, 12.237 u. sonst ; – gen. σοῦ, u. enklitisch σου, Tragg. u. in Prosa überall ; ion. u. ep. σέο, Il. 6.328, 15.181 u. sonst, Her. 1.9 u. öfter ; auch σεῖο, Il. 3.137, 365, 15.569 u. öfter ; σεῦ, 3.206, 18.77 ; Pind. Ol. 14.20, N. 8.46 ; Her. 1.45 ; σέθεν, Il. 4.127, 169, 16.539 ; Pind. oft u. Tragg., wie Aesch. Spt. 128, 246, Eum. 763 u. sonst ; Soph. Phil. 1421, O.C. 250 ; auch τεοῖο, Il. 8.37 ; äol. u. dor. auch τεῦς, τεοῦς, Gramm.; – dat. σοί, Il. 5.809 u. öfter, u. Folgde überall, u. σοι encl., letztere Form bei Hom. niemals, dafür dor. u. poet. τοι, immer encl., Il. 1.28, 39, 107, 123, wie Her. oft ; u. τεΐν, Il. 11.201, Od. 4.619, 829, 11.560, 15.119 ; auch τίν, Pind. Ol. 11.93 u. öfter ; der Diphthong οι scheint nie elidiert zu sein, vgl. Heyne Il. T. 7 p. 401 u. Spitzner vers. her. p. 166 ; – accus. σέ, u. encl. σε, Hom. u. Folgde überall, dor. auch τε, Theocr. 1.5. Verstärkung σύγε, σοῦγε usw., dor. τύγα, du wenigstens, du freilich, du für deinen Teil.

σύ

Nom. σύ Il. 1.76, 83, 86, 127, etc. : Od. 1.220, 301, Od. 2.183, 201, etc.

Genit. σεῖο Il. 3.137, 365, Il. 5.411, Il. 9.60, etc. : Od. 4.191, Od. 5.216, Od. 6.156, Od. 11.482, etc. σέο Il. 2.201, Il. 4.174, Il. 6.328, etc. : Od. 2.180, Od. 11.369, Od. 19.363. σεό (encl.) Il. 1.396, Il. 3.446. σεῦ Il. 2.27, Il. 3.206, Il. 6.409, etc. : Od. 9.278, Od. 15.19, etc. σευ (encl.) Il. 5.811, Il. 8.482, Il. 14.95, etc. : Od. 9.405, Od. 13.231, Od. 19.108, etc. σέθεν Il. 1.180, Il. 4.169, Il. 6.524, Il. 7.231, etc. : Od. 3.213, Od. 4.160, Od. 5.177, Od. 14.56, etc.

Dat. σοί Il. 1.89, 158, 163, 178, etc. : Od. 1.59, 279, 305, 318, Od. 2.87, etc. σοι (encl.) Il. 1.170 (with elision) : Od. 3.359, Od. 11.381.

Acc. σέ Il. 10.43, Il. 11.772, Il. 20.187, Il. 24.288, etc. : Od. 1.223, 269, 386, Od. 2.275, etc. σε (encl.) Il. 1.26, 173, 280, 362, etc. : Od. 1.124, 171, 173, 225, etc.

Pron. of the 2nd person sing., thou, you Il. 1.26, 89, 180, Il. 7.111, 114, Il. 9.437, etc. : Od. 1.59, 124, Od. 2.251, Od. 6.27, Od. 11.556, Od. 16.31, etc.

Strengthened by γε : σύ γε Il. 5.350, 812, etc. : Od. 8.180, Od. 10.486, etc.– σοί γε Il. 1.557, Il. 9.252, etc. : Od. 2.126, Od. 6.154, etc.– σέ γε Il. 10.96, Il. 20.187, etc. : Od. 1.223, Od. 2.275, etc.

σύ (τύ̆, σύ̆, σεῦ, σέο, σέθεν, τίν, τοι, σοι, σέ, σε; ὔμμῐ(ν), ὑ̄μῖν, ὔμμε.)

• 1you
• • a nom., voc.,
  • • α σύ (avoiding τʼ-allitteration) ὦ Μοῖσʼ, ἀλλὰ σὺ καὶ θυγάτηρ Ἀλάθεια Διός, ἐρύκετον O. 10.3 ὦ θεόμορʼ Ἀρκεσίλα, σύ τοι P. 5.6 σύ τοι P. 5.6 σύ τοι P. 6.19 [εἰ γὰρ σύ ἱν (coni. Maas: σφιν codd.: σφισιν Tricl.) N. 7.98]
    • β τύ (always first word in sentence). “τὺ δὲ” O. 1.85 τὺ δὲ P. 2.57 τὺ γὰρ P. 8.6 τὺ δʼ P. 8.8 τὺ δʼ, Ἑκαταβόλε P. 8.61 τὺ δʼ Εὐθύμενες N. 5.41 τὺ δέ, Διοδότοιο παῖ I. 7.31
  • b gen.,
  • • α σέθεν c. prep., μέγα τοι φέρεται πὰρ σέθεν P. 1.88 ἄνευ σέθεν N. 7.2 Ζεῦ, μεγάλαι δʼ ἀρεταὶ θνατοῖς ἕπονται ἐκ σέθεν I. 3.5 possessive, κρεῶν σέθεν διεδάσαντο O. 1.51 κραίνει σέθεν εὐτυχίαν O. 6.81 οὐκ ἄτερ παίδων σέθεν O. 8.45 σέθεν ὄπα μαιόμενοι N. 3.5 καὶ σέθεν, Ἀμφιτρύων, παῖδας προσειπεῖν I. 1.55 Αἰγεῖδαι σέθεν ἔκγονοι I. 7.15 objective, ἱκέτας σέθεν ἔρχομαι O. 5.19 with original ablative sense (= ἀπὸ σοῦ), Ὀρτυγία, σέθεν ἁδυεπὴς ὕμνος ὁρμᾶται N. 1.4 [Πος]ειδᾶνός τε παῖ, [σέθ]εν Ἰάονι τόνδε λαῷ [παι]ᾶνα [δι]ώξω (e Σ supp. G-H.) Πα. 2. 3.
  • βσέο, c. voc. Ἁγησιδάμου παῖ, σέο δʼ ἀμφὶ τρόπῳ τῶν τε καὶ τῶν χρήσιες N. 1.29 Ζεῦ, τεὸν γὰρ αἶμα, σέο δʼ ἀγών N. 3.65 Ἡράκλεες, σέο δὲ προπράονʼ ἔμμεν ξεῖνον ἀδελφεόν τʼ N. 7.86 Θεία, σέο ἕκατι καὶ μεγασθενῆ νόμισαν χρυσὸν ἄνθρωποι περιώσιον ἄλλων (Bergk: σέο γʼ ἕκατι.) I. 5.2 κόρα μιγεῖσʼ ὠκεανοῦ Μελία σέο, Πύθι[ε (λέχει supp. G-H.) Πα. 9. 43. σέο κλεόμενοι γε[ Δ. 4c. 7.
  • • γ σεῦ σεῦ ἕκατι O. 14.20 σεῦ δὲ πάτρᾳ Χαριάδαις τʼ ἐλαφρὸν ὑπερεῖσαι λίθον Μοισαῖον N. 8.46
  • c dat.,
  • • α τοι (τοι O. 8.59, N. 4.79, N. 9.32, I. 1.6 v. τοι part.), enclitic εἴ τι τοι χάρις νόον ὑπὸ γλυκυτάταις ἔθηκε φροντίσιν O. 1.18 “εἰδότι τοι ἐρέω” P. 4.142 “μῆλά τε γάρ τοι ἐγὼ ἀφίημʼ” P. 4.148 “καί τοι μοναρχεῖν καὶ βασιλευέμεν ὄμνυμι προήσειν” P. 4.165 ἐγὼ τόδε τοι πέμπω N. 3.76 ἀναβάλεο· Μοῖσά τοι κολλᾷ χρυσὸν (“Selbstanrede,” Maas) N. 7.77 “ἄγε τῶνδέ τοι ἔμπαν αἵρεσιν παρδίδωμʼ” N. 10.82 “ἔσσεταί τοι παῖς, ὃν αἰτεῖς, ὦ Τελαμών” I. 6.52 τοῦτό γέ τοι ἐρέω fr. 42. 2. σύνες ὅ τοι λέγω fr. 105. 1. ἐρατᾶν ὄχημʼ ἀοιδᾶν τοῦτό τοι πέμπω (τοι supp. Boeckh: om. codd.) fr. 124. 2. μνάσθηθʼ ὅτι τοι ἕσσατο ἄνακτι βωμὸν fr. 140a. 62 (36).
    • β σοι (avoiding τ- allitteration: τοι passim Schr.; σοί Wil., Hermes, 1879, 194n), enclitic, Παιάν τέ σοι τιμᾷ φάος (σοὶ Turyn) P. 4.270 “νῦν δʼ εὐρυλείμων πότνιά σοι Λιβύα δέξεται εὐκλέα νύμφαν” P. 9.55 “ἔστι σοι τούτων λάχος” (σοὶ Turyn) N. 10.85 ]νοῖον ἃ σ̣ο̣ί̣ / σε̣[ (sic Snell: ἃσ̣ο̣ι̣ / σ̣θ̣ legit Radt: ἆς οἶσθʼ e. g. Turyn) Πα. 6. 153. τί ἔρδων φίλος σοί τε, καρτερόβρεντα Κρονίδα, εἴην; fr. 155. 1.
    • γ τίν (τῐν but τῖν codd., I. 6.4) τὶν δὲ O. 5.7 Ἁγησία, τὶν δʼ O. 6.12 τὶν δʼ O. 10.93 τὶν γὰρ O. 12.3 εἴη, Ζεῦ, τὶν εἴη ἁνδάνειν P. 1.29 σύν τοι τίν κεν ἁγητὴρ ἀνὴρ τράποι P. 1.69 τὶν δὲ P. 3.84 τὶν δὲ P. 4.275 τίν τʼ, Ἐλέλιχθον P. 6.50 τίν γε μέν N. 3.83 σὺν δὲ τὶν N. 7.6 Θεαρίων, τὶν δʼ N. 7.58 ἐν τίν κʼ ἐθέλοι N. 7.90 ὦ μάκαρ, τὶν δʼ ἐπέοικεν N. 7.95 πὰν δὲ τέλος ἐν τὶν ἔργων N. 10.30 τὶν δʼ ἐν Ἰσθμῷ διπλόα θάλλοισʼ ἀρετά, Φυλακίδα I. 5.17 ἐν Νεμέᾳ μὲν πρῶτον, ὦ Ζεῦ, τὶν ἄωτον δεξάμενοι στεφάνων (τίν γ metr. causa Pauw.) I. 6.4 τὶν δέ, χρυσο[ Pae. 3.13 τὶν μὲν ἐμὶν δὲ Πα. 10. 18-9. Δαμαίνας παῖ, ἁγέο· τὶν γὰρ εὔφρων ἕψεται πρώτα θυγάτηρ Παρθ. 2. 67.
  • d acc.,
  • • α σε (never in first position), enclitic, στάσις σʼ ἄμερσε πάτρας O. 12.16 σάμερον μὲν χρή σε πὰρ ἀνδρὶ φίλῳ στᾶμεν P. 4.1 σε χαίρειν ἐστρὶς αὐδάσαισα P. 4.61 “καὶ τίς ἀνθρώπων σε χαμαιγενέων πολιᾶς ἐξανῆκεν γαστρός;” P. 4.98 τῶ σε μὴ λαθέτω, Κυράνα P. 5.23 πλεῖστα νικάσαντά σε καὶ τελεταῖς ὡρίαις ἐν Παλλάδος εἶδον P. 9.97 αἰτέω σε, φιλάγλαε P. 12.1 Αἰακῷ σε φαμὶ γένει τε Μοῖσαν φέρειν (sc. θυμέ v. 26) N. 3.28 μοῖραν δʼ εὔνομον αἰτέω σε παισὶν δαρὸν Αἰτναίων ὀπάζειν, Ζεῦ πάτερ N. 9.30 οἵ σε γεραίροντες ὀρθὰν φυλάσσοισιν Τένεδον N. 11.5 “νῦν σε, νῦν εὐχαῖς ὑπὸ θεσπεσίαις λίσσομαι” I. 6.44 πρὸς Ὀλυμπίου Διός σε, χρυσέα κλυτόμαντι Πυθοῖ, λίσσομαι Pae. 6.1 οὕνεκεν οὔ σε παιηόνων ἄδορπον εὐνάξομεν Pae. 6.127 σέ τε καὶ ῥαδ[ Πα. 7. d. 2. ἀλλά σε πρὸς Διός, ἱπποσόα θοάς, ἱκετεύω Pae. 9.7 τοῦτʼ αἴτημί σε fr. 155. 3. ]γάρ σε, Ἑκαβόλε fr. 140a. 60 (34). as generaliz ing pron., (= τις), πάντʼ ἔχεις, εἴ σε τούτων μοῖρʼ ἐφίκοιτο καλῶν I. 5.15
    • β σέ emphatic, υἱὲ Ταντάλου, σὲ δʼ O. 1.36 εἴη σέ τε τοῦτον ὑψοῦ χρόνον πατεῖν O. 1.115 σέ τʼ, Ὀλυμπιόνικε O. 5.21 ὃς σὲ μὲν Νεμέᾳ πρόφατον θῆκεν O. 8.16 σὲ δʼ, ὦ Δεινομένειε παῖ P. 2.18 ὅθεν φαμὶ καὶ σὲ τὰν ἀπείρονα δόξαν εὑρεῖν P. 2.64 σὲ ποτὶ πάντα λόγον ἐπαινεῖν (σε add. Bergk: om. codd.) P. 2.66 ὦ μάκαρ υἱὲ Πολυμνάστου, σὲ δʼ P. 4.59 “ὦτον καὶ σέ, τολμάεις Ἐπιάλτα ἄναξ” P. 4.89 “ἀλλʼ ἐμὲ χρὴ καὶ σὲ” P. 4.141 σὲ δʼ ἐρχόμενον ἐν δίκᾳ P. 5.14 Ἀλεξιβιάδα, σὲ δʼ ἠύκομοι φλέγοντι Χάριτες P. 5.45 “καὶ γὰρ σέ ἔτραπε μείλιχος ὀργά” P. 9.42 Κάστορος βίαν, σέ τε, ἄναξ Πολύδευκες P. 11.62 ὦ Τιμόδημε, σὲ δʼ ἀλκὰ παγκρατίου τλάθυμος ἀέξει N. 2.14 μεταίξαις σὲ (coni. Turyn: μεταίξαντα codd.) N. 5.43 σέ γʼ ἐπαρκέσαι (coni. Turyn: τό γʼ ἐπάρκεσε codd.) N. 6.60 παῖ, σέ τʼ ἐνόσφισε καὶ Πολυτιμίδαν N. 6.62 σὲ δʼ ἐς νᾶσον Οἰνοπίαν ἐνεγκὼν κοιμᾶτο I. 8.21 σὲ καὶ[ Πα. 7B. 2. σὲ δʼ ἐγὼ παρὰ μιν αἰνέω μέν, Γηρυόνα fr. 81 ad Δ. 2.
    • [γτε, ὕδατος ὅτι τε πυρὶ ζέοισαν εἰς ἀκμὰν μαχαίρᾳ τάμον κατὰ μέλη, τραπέζαισί τʼ — φάγον (τε = σε Christ, Wackernagel, Kl. Schr., 29) O. 1.48 τέ γʼ ἐπαρκέσαι (coni. Maas: τό γ codd.: σέ γ Turyn) N. 6.60]
  • e dat. pl.,
  • • α ὔμμι, ἔνθεν δʼ ὔμμι Λατοίδας ἔπορεν Λιβύας πεδίον i. e. you, Arkesilas, and your ancestors P. 4.259
    • β ὔμμιν, ἐγγυάσομαι ὔμμιν, ὦ Μοῖσαι, φυγόξεινον στρατὸν μηδʼ ἀπείρατον καλῶν ἀφίξεσθαι (de Jonghe Σ: μή μιν codd.: μὴ μὲν Hartung) O. 11.17 ὔμμιν δέ, παῖδες Ἀλάτα O. 13.14 ὦ Συράκοσαι ὔμμιν τόδε φέρων μέλος P. 2.3 (O. 14.5, I. 2.30 v. ὑμῖν.)
    • γ ὑ̄μῖν, σὺν γὰρ ὑμῖν (ὔμμιν coni. Hermann: the Graces) O. 14.5 οὐκ ἀγνῶτες ὑμῖν ἐντὶ δόμοι οὔτε κώμων οὔτε μελικόμπων ἀοιδᾶν (ὔμμιν coni. Turyn: the sons of Ainesidamos) I. 2.30 πολύξεναι νεάνιδες ὑμῖν ἄνευθʼ ἐπαγορίας ἔπορεν, ὦ παῖδες fr. 122. 6.
  • f acc. pl., ὔμμε, Τιμόσθενες, ὔμμε δʼ ἐκλάρωσεν πότμος Ζηνὶ γενεθλίῳ i. e. you and your family O. 8.15 ὔμμε τʼ, ὦ χρυσάρματοι Αἰακίδαι, τέθμιόν μοι φαμὶ σαφέστατον ἔμμεν ῥαινέμεν εὐλογίαις I. 6.19

σύ , gen. σέο, σεῦ, σεῖο, σέθεν, dat. σοί, τοί, τεΐν, acc. σέ: thou, thee.Most of the oblique forms are either enclitic or accented; σεῖο and σοί are never enclitic, τοί is always enclitic; in connection with αὐτός all forms retain their accent. The pron. is frequently strengthened by γέ or πέρ.

σύ

• • Isubst. Pron. of the second pers., thou, you.
  • • 2strengthd. by compos. with the enclit. γε, σύγε, (like ἔγωγε) thou at least, for thy part, in Hom., etc., Doric τύγα Theocr.
  • IIDual nom. and acc. σφῶι, you two, both of you, Hom.
  • IIIPl. ye, you, Hom., etc.,