χορτώδης
χορτώδης, of grass, like grass
χορτώδης, ες,
- of grass, like grass, τροφή LXX 2 Ma. 5.27, cf. Dsc. 4.69; τὴν ὑποστάθμην, τοῦτʼ ἔστι τὰ χ. Aët. 12.55; τόποι grassy, Hippiatr. 117.
χορτώδης, ης, ες, plein d’herbe ou de foin, Spt. 2 Macc. 5, 27.
Étym. χόρτος, -ωδης.
χορτώδης, ες, gras-, heuartig, – voll Gras, Heu, Sp.