ἀβέβαιος
ἀβέβαιος, uncertain, unsteady
- unreliable, of remedies, Hp. Aph. 2.27; ἀβεβαιότατον ὧν κεκτήμεθα (sc. πλοῦτος) Alex. 281, cf. Men. 128; ὀφθαλμὸς ἀ. unsteady, Arist. HA 492a12: metaph., τύχη Democr. 176, cf. Plb. 15.34.2; αἰτία Epicur. Ep. 3, p.65U.; φιλία Arist. EE 1236b19; τὸ ἀ. = ἀβεβαιότης, Hierocl. in CA 2 p.422 M., Heraclit. Ep. 7; ἐξ ἀβεβαίου from an insecure position, Arr. An. 1.15.2.
- 2 of persons, unstable, fickle, D. 58.63, Arist. EN 1172a9. Adv. -ως Men. Georg.Fr. 2.
1 inseguro, incierto, inconstante
τύχη
δόξα, εὐτυχία
βίος
φιλία
πλοῦτος
πρᾶγμα
• de estados clínicos inestable, incierto Hp.Aph.2.27
• de pers. inconstante, caprichoso
δῆμος
• subst. τὸ ἀ. lo inseguro, la inseguridad
τῆς τύχης
2 adv. -ως inciertamente, de manera insegura
ἀβεβαίως τρυφᾷ· τὸ τῆς τύχης γὰρ ῥεῦμα μεταπίπτει ταχύ
εἰκὴ καὶ ἀ.
ἀνερματίστως καὶ ἀ.
1. onvast, onzeker, onbetrouwbaar.
2. van pers. wispelturig, grillig.
• Adv., ἀβεβαίως τρυφᾷ Men. bei Stob. 165.28.
- 1uncertain, unsteady; τὸ ἀβέβαιον ἀβεβαιότης, Luc.
- 2of persons, unstable, Dem., etc.