ἀγή
ἀγή, a fragment, piece, splinter
ἀγή2, [transport]
ἀγή (A), Dor. ἀγά [ᾱγ], ἡ, (ἄγνυμι)
- breakage:
- 1 fragment, splinter, ἀγαῖσι κωπῶν A. Pers. 425; πρὸς ἁρμάτων τʼ ἀγαῖσι E. Supp. 693.
- 2 κύματος ἀγή place where the wave breaks, beach, A.R. 1.554, Numen. ap. Ath. 7.305a.
- 3 curve, bending, ὄφιος, ποταμοῦ, Arat. 668, 729 (v.l.):—hence Böckh cj. ἀγάν (for ἄγαν) Pi. P. 2.82, in the sense of crooked arts, deceit.
- 4 wound, Hsch.
ἀγή (B), ἡ, (ἄγω)
- = ἀγωγή, ξύλων Michel 1359.17 (Chios).
I fragmento, trozo, resto
ἀγῆσι κωπῶν
πρὸς ἁρμάτων τ' ἀγαῖσι
II
1 rompiente, acción de romper
κύματος ἀγῇ
• plu. orillas S.Fr.969.
2 herida, Trag.Adesp.583a,
τῆς κεφαλῆς
• rotura, fractura
III curvatura
ὄφιος
transporte, porte
ξύλων
ἀγή, ῆς (ἡ) [ᾱ]
1 fragment, débris, éclat, Eschl. Pers. 425 ; Eur. Suppl. 693 ||
2 endroit où se brisent les vagues, A. Rh. 1, 554 ||
3 inflexion, repli, Arat. 688 ; fig. détours, ruse, Pd. P. 2, 82 (dor. ἀγάν dout. p. ἄγαν).
Étym. ἄγνυμι.
ἀγή, [ᾱ] (ἄγνυμι), ἡ, Bruch, κωπῶν ἀγαῖσι, mit Bruchstücken von Rudern, Aesch. Pers. 417 ; πρὸς ἁρμάτων ἀγαῖς, beim Bruch der Wagen, Eur. Suppl. 715 ; κύματος Ap.Rh. 1.554 u. 4.941 für Gestade (αἰγιαλός); Wogenschlag, Ep.adesp. 596 (VII.699). – Uebtr. Pind. ἀγὰν διαπλέκει, er macht listige Windungen, P. 2.82 ; Arat. Phaen. Ὄφεος ἀγή, von den Windungen der Schlange.
For Pindar, see also: ἀγά
ἀγή
ἄγνυμι
- a fragment, piece, splinter, Aesch., Eur.