ἀγλαόφοιτος
ἀγλαόφοιτος, one who ‘walks in beauty’
ἀγλαό-φοιτος, ον,
- one who ‘walks in beauty’, Max. 403.
que se pasea fulgurante
Θειαντίας
ἀγλαό·φοιτος, ος, ον, à la brillante orbite, Max. π. κατ. 402.
Étym. ἀ. φοιτάω.
ἀγλαόφοιτος, glänzend einhergehend, Maxim.