ἀκρογένειος
ἀκρογένειος, with prominent chin
ἀκρο-γένειος, ον,
- with prominent chin, Arist. Phgn. 812b24.
con prognatismo Arist.Phgn.812b24.
ἀκρο·γένειος, ος, ον, au menton saillant, Arstt. Physiogn. 6, 40.
Étym. ἄ. γένειον.
ἀκρογένειος, mit spitzem Kinne, Arist. Physiogn. 5 p. 812.24.