ἀλίαστος

ἀλίαστος, ον, (λιάζομαι)

• not to be turned aside, unabating, μάχη, ὅμαδος, γόος, Il. 14.57, 12.471, 24.760; πόλεμον δʼ ἀ. ἔγειρε 20.31; ἀ. ἀνίη Hes. Th. 611: neut. as Adv., μηδʼ ἀλίαστον ὀδύρεο Il. 24.549, cf. φρὴν ἀλίαστος φρίσσει E. Hec. 85.
• • • 2 = πολύς, κῦμα A.R. 1.1326, acc. to Sch., cf. EM 63.33.
  • II of persons, undaunted, E. Or. 1479.—Ep. word, used twice by E. in lyr.

ἀλίαστος, unbiegsam, nicht nachgebend, heftig, Hom. siebenmal, Il. 2.797 πόλεμος, 20.31 πόλεμον, 12.471, 16.296 ὅμαδος, 24.760 γόον, 14.57 μάχην ἀλίαστον ; Advb. 24.549 ἀλίαστον ὀδύρεο, unablässig ; – ἀνίη Hes. Th. 610 ; Eur. φρήν Hec. 81 ; Πυλάδης Or. 1465, der mutige ; sp.D., πόνος Ap.Rh. 2.649, κῦμα 1.1326.

ἀλίαστος

-ον[ἀ-1 + λιάζομαι.]

• • 1

    Unabating, unceasing Il. 2.797, Il. 12.471 = Il. 16.296, Il. 14.57, Il. 20.31, Il. 24.760.

  • 2

    In neut., ἀλίαστον as adv., without ceasing Il. 24.549.

ἀλίαστος (λιάζομαι): unswerving, hence obstinate, persistent; πόλεμος, πόνος, γόος. (Il.)

ἀλίαστος λιάζομαι

• • Iunshrinking, unabating, Il.; neut. as adv., μηδʼ ἀλίαστον ὀδύρεο nor mourn incessant, Il.; so, φρὴν ἀλίαστος φρίσσει Eur.
  • IIof persons, undaunted, Eur.