ἀλώβητος
ἀλώβητος, unblemished
ἀλώβητος, ον,
- unblemished, φύσις Ph. 1.451; intact, ἀ. καὶ ἀκέραιος Them. Or. 3.43c, cf. Zos. 2.5; sound in limb, Gal. 13.1026.
I
1 incólume, intacto
φυλάττεται ἡμῖν ἀ. καὶ ἀκέραιος
ἡ ἀρχὴ Ῥωμαίων ἀ.
τὸ πλάσμα
Σάρρα
• medic. sano Gal.13.1026
• fil., relig. puro, limpio, perfecto
φύσις
ψυχαί
2 subst. τὸ ἀ. inmunidad Gr.Nyss.M.45.169C.
II adv. -ως sin detrimento Cyr.Al.M.68.552D.
ἀ·λώβητος, ος, ον, exempt de dommage, Thém. 43c.
Étym. ἀ, λωβάω.
ἀλώβητος, ungeschmäht, unverletzt, Sp., wie Them.