ἀμυστηρίαστος
ἀμυστηρίαστος, not initiated
ἀμυστηρίαστος, ον,
- not initiated, Sch. Theoc. 3.51, PLeid.W. 9.38.
no iniciado en los misterios Sch.Theoc.3.51, PMag.13.p.173.12, p.175.18.
ὡς ἀμυστηρίαστον οὐ παραδέξεται <σε>
como a un no iniciado te rechazará
εἰ μὴ γὰρ αὐτοὺς καλέσῃς, οὐκ ἐπακούουσι ὡς ἀμυστηριάστῳ σοι ὑπάρχοντι
pues si no los invocas, no te escucharán, como a uno que no está iniciado