ἀργομέτωπος
ἀργομέτωπος, with rough-hewn faces
ἀργομέτωπος, ον,
- with rough-hewn faces, λίθοι Ph. Bel. 82.5.
arq. cuyo paramento exterior está sin tallar
λίθοι
ἀργο·μέτωπος, ος, ον, dont la face antérieure est brute (pierre), à parement brut (pierre) Phil. byz. Bel. 82 (ἀργός 2, μέτωπον).
ἀργομέτωπος, λίθοι, Mathem., vorn unbehauene Steine.