ἀρητήριον
ἀρητήριον, a place for prayer
ἀρητ-ήριον [ᾱ], τό,
- a place for curses, Plu. Thes. 35.
*ἀρητήριον, seul. ἀρατήριον, ου (τὸ) [ᾱᾱ] lieu de prières, lieu d’Attique, Plut. Thes. 35.
Étym. ἀράομαι.
ἀρητήριον, τό, Ort zum Beten, Plut. Thes. 35.
ἀρητήριον
ἀράομαι
- a place for prayer, Plut.