ἀρτύς
ἀρτύς· σύνταξις, Hsch.; cf. ἀρτύν· φιλίαν καὶ σύμβασιν ἢ κρίσιν, Id. (cf. ἀραρίσκω, ἀρθμός).
amistad, acuerdo, relación
ἀρ[τὺν πιστο]τέρην ἔταμες
ἀρτύς· σύνταξις y ἀρτύν· φιλίαν. καὶ σύμβασιν. ἢ κρίσιν
•De la raíz *H2er-, cf. lat. artus ‘articulación’, het. ḫardu- ‘descendiente’.
ἀρτύς, ύος, ἡ, ion. = ἀρθμός, Hesych.