ἀρχέγονος
ἀρχέγονος, original, primal
- original, primal, τὸ ἀ. ὑγρόν Corn. ND 17, cf. Nonn. D. 24.48, al.; οὐσία Gal. 5.418: Comp. -ώτερος Ph. 2.472: Sup., Id. 1.237.
- II (perh. parox. ἀρχεγόνος) first author or origin, ἡ φύσις πάσης τέχνης ἀρχέγονόν ἐστʼ Damox. 2.8, cf. D.S. 1.88; τῶν ὅλων Procl. Inst. 152; Ὠκεανὸς ἀ. πάντων Corn. ND 8.
I de elementos y conceptos fil. originario
αἰτία
ἀρχεγονώτατον ὄν
τὸ ὂν ... μονάδος ἀρχεγονώτερον
τὸ ὑγρόν
τὸ πῦρ
φύσις
• de pers. y personif. originario, engendrado en el principio, venerable
Θέμις
Διόνυσος
Ὠκεανός
Χάος
ἀρχέγονον βλάστημα Θεοῦ
εἰκόνας ἀρχεγόνων ... μερόπων
imágenes de hombres de tiempos pasados
• simpl. antiguo
(ἡ ἀριθμητική) ἀρχεγονωτέρα καὶ μήτηρ αὐτῶν
κῆρυξ ἀρχεγόνου βαπτίσματος
γῆν καὶ ὕδωρ καὶ ἔτι τὰ τούτων ἀρχεγονώτερα
II subst.
1 τὸ ἀ. arquetipo c. gen.
τῶν ἁπάντων ἐθνῶν ἀρχέγονα γενέσθαι
ἡ φύσις πάσης τέχνης ἀρχέγονόν ἐστ'
ἀρχέγονον τῆς τῶν ζῴων φύσεως
τὸν Ὠκεανὸν ἔφασαν ἀρχέγονον εἶναι πάντων
Ὅμηρον ... ἀρχέγονον τῶν ... Πλάτωνος λόγων
(ἡ ἀπειρία) ἡ τῶν ὅλων ἀ.
2 subst. ὁ ἀ. viejo
νέοισι καὶ ἀρχεγόνοισιν ἐρίζων