ἁγιστεία
ἁγιστεία, holy rites, temple-worship
ἁγ-ιστεία, ἡ,
- ritual, service, τῶν θεῶν, in pl., Isoc. 11.28, cf. Pl. Ax. 371d, Arist. Cael. 268a14; later in sg., Str. 9.3.7, J. Ap. 1.7, Plu. Rom. 22, Jul. Or. 5.178d.
1 rito, ceremonia gener. en plu.
ἁγιστείαι τῶν θεῶν
τοῖς μεμυημένοις ἐστίν τις προεδρία καὶ τὰς ὁσίους ἁγιστείας κἀκεῖσε (en la otra vida) συντελοῦσι
διὰ τῆς ἁγιστείας οὐχ ἡ ψυχὴ μόνον ἀλλὰ καὶ τὰ σώματα ... σωτηρίας ἀξιοῦται
2 culto
ἁ]γι[στείη]ν οὐδαμὰ παυσομένην
ἁ. μεγάλη
culto importante, costoso en Delfos como centro de la anfictioníaμετέχειν τῆς ἄλλης ἁ.
περὶ τὸ πῦρ ἁ.
περὶ τὸ θεῖον
3 piedad, devoción, santidad
ἡ ἱερωσύνης ἁ.
ἁγιστεία, ας (ἡ) [ᾰγ]
1 coutume sacrée, cérémonie religieuse, Plat. Ax. 371d ; Isocr. 227a, etc. ||
2 culte, dévotion, Str. 477.
Étym. ἁγιστεύω.
ἁγιστεία, ἡ,
1) αἱ ἐν τοῖς ἱεροῖς ἁγ., neben θυσίαι, Tempelgebräuche, Isocr. 11.28 ; so Plat. Ax. 371d τὰς ὁσίους ἁγ. συντελοῦσι, von den Mysterien der Ceres (VLL ἱεροτελεστία, λατρεῖαι); Plut. Rom. 22; ἡ περὶ τὸ πῦρ ἁγ., von dem Dienst der Vestalinnen ; αἱ ἱερατικαὶ ἁγ., von Aegypten, Symp. 8.8.2.
2) Gottesfurcht, Luc. Amor. 15 δεισιδαίμων ἁγ., aberglaubische G.; ähnl. auch Strab. IX.417.
1) αἱ ἐν τοῖς ἱεροῖς ἁγ., neben θυσίαι, Tempelgebräuche, Isocr. 11.28 ; so Plat. Ax. 371d τὰς ὁσίους ἁγ. συντελοῦσι, von den Mysterien der Ceres (VLL ἱεροτελεστία, λατρεῖαι); Plut. Rom. 22; ἡ περὶ τὸ πῦρ ἁγ., von dem Dienst der Vestalinnen ; αἱ ἱερατικαὶ ἁγ., von Aegypten, Symp. 8.8.2.
2) Gottesfurcht, Luc. Amor. 15 δεισιδαίμων ἁγ., aberglaubische G.; ähnl. auch Strab. IX.417.
ἁγιστεία
- mostly in pl. holy rites, temple-worship, Isocr.