ἁλίκτυπος
ἁλίκτυπος, groaning at sea
ἁλί-κτῠπος, ον,
- sea-smitten, of ships, S. Ant. 953 (lyr.), cf. AP 6.23, Nonn. D. 31.113; also ἁ. κῦμα roaring on the sea, E. Hipp. 754 (lyr.).
1 golpeado, batido por el mar
ναῦς
2 del mar que golpea, que bate
κῦμα
πόντος ἁ.
• que agita el mar
ἐς ἁλικτύπους ἀήτας
ἁλί·κτυπος, ος, ον [ᾰῠ]
1 qui résonne du bruit de la mer, battu des flots (navire) Soph. Ant. 953 ||
2 qui résonne sur la mer (vent) Anacr. 39, 7 ; ἁλίκτυπον κῦμα, Eur. Hipp. 754, les flots retentissants de la mer.
Étym. ἅ. κτυπέω.
1. pass. door de zee gebeukt.
2. act. luid beukend:
ἁλίκτυπος, meerumrauscht, νῆες Soph. Ant. 943 ; λέπας Ep.adesp. 128 (VI.23); im Meere rauschend, κῦμα Eur. Hipp. 754 ; ἀήτης Anacr. 48.8. Aber Eur. Or. 373, wo es für Schiffer stehen sollte, ist ἁλιτύπος richtigere Lesart.
ἁλίκτυπος
- 1groaning at sea, of ships in bad weather, Soph.
- 2of waves, roaring on the sea, Eur.