ἁλωνία
ἁλωνία, threshing-floor
ἁλων-ία, ἡ,
- = ἅλως, threshing-floor, Ath. 12.524a, CPR 73.20 (ii A.D.), Sch. Nic. Th. 541:—written ἁλωνεία, ἡ, Sch. Il. 5.499, BGU 663 (iii A.D.).
- II grain on threshing-floor, PRyl. 442.4 (iii A.D.), POxy. 1107.3 (v/vi A.D.).
- III = ἅλως II.2, Sch. Nic. Th. 166.
I
1 era Heraclid.Pont.50, CPR 1.73.20 (II d.C.), Sch.Nic.Th.541, PSakaon 67.9 (IV d.C.).
2 parva, PTeb.ll.cc., PMil.Vogl.253.20 (II d.C.), PRyl.442.4 (III d.C.), PCair.Isidor.65.5, 66.4, 67.6, 124.7 (III d.C.), PMerton 91.13, 14 (IV d.C.), PCair.Isidor.74.12 (IV d.C.), SB 9690.10 (IV d.C.), POxy.1107.3 (V/VI d.C.).
3 trilla, PHarris 81.3 (VI d.C.), POxy.1976.19 (VI d.C.).
II halo Sch.Nic.Th.166.
•Cf.
ἁλωνία, ας (ἡ) [ᾰλ] aire à battre le grain, Ath. 524a.
Étym. ἅλων.
ἁλωνία, ἡ, die Tenne, Ath. XII.524a ; Sp.; zur Erkl. von ἀλωή bei den alten Lexikogr. gebraucht.