ἄσιτος
ἄσιτος, ἄσιτος, without food
ἄσῑτ-ος, ον,
- without food, fasting, Od. 4.788, S. Aj. 324, E. Med. 24, Th. 7.40, Phryn.Com. 3 D., etc.; ἰχθύς Pl.Com. 29. Adv. -ως Mantiss.Prov. 1.47: ἀσιτί LXX Jb. 24.6.
- II of forbidden food, εὐωχία ἄ. Ph. 2.398 (dub.l.).
I de pers.
1 que está sin comer, en ayunas, Od.4.788, S.Ai.324, E.Med.24, Hipp.275, Th.7.40, Hp.VM 11, Mul.1.43, Phryn.Com.57, Pl.Com.28, Pl.Phdr.259c, Lg.665e, D.50.53, X.An.2.2.16, Arist.HA 564a15, Act.Ap.27.33, Plu.2.187d, 705d, Polyaen.8.16.1, D.C.73.13.5.
2 medic. inapetente Hp.Coac.633.
II
1 que no procura alimento
εὐωχία
ἄσιτα κἀδώρητα φορμίζων μέλη
2 carente de trigo
περὶ δὲ τροφῆς ἀσίτου
III adv. -ως sin haber comido, en ayunas
κιθαρίζειν
ἄ·σιτος, ος, ον [ῑ] qui ne mange pas ou n’a pas mangé, à jeun, Od. 4, 788 ; Soph. Aj. 324 ; Thc. 7, 40, etc.
Étym. ἀ. σῖτος.
ἄσιτος, [ῑ], ohne Essen, nüchtern ; κεῖτʼ ἄρʼ ἄσιτος ἄπαστος ἐδητύος ἠδὲ ποτῆτος Od. 4.788 ; καὶ ἄποτος Soph. Aj. 317 ; O.C. 350 ; Plat. Phaedr. 259c ; Xen. öfter, u. Folgde.
ἄσιτος
-ον
[ἀ-1 + σῖτος.]
Not partaking of food Od. 4.788.
ἄσιτος : without food, Od. 4.788†.
ἄσιτος
- without food, fasting, Od., Attic