ἐλεφάντειος
ἐλεφάντειος, of an elephant
ἐλεφάντ-ειος, ον,
- of an elephant, Dsc. 2.76.17, Opp. C. 2.500.
de elefante
(στέαρ)
κέρατα
μορφή
•DMic. e-re-pa-te-jo.
ἐλεφάντειος, ος, ον, d’éléphant, Opp. C. 2, 500 ; Diosc. 2, 94.
Étym. ἐλέφας.
ἐλεφάντειος, vom Elephanten ; Opp. C. 2.500 ; Diosc.