ἔσοπτρον
ἔσοπτρον, v. εἴσοπτρον.
ἔσοπτρον
- 1mirror met. ἔργοις δὲ καλοῖς ἔσοπτρον ἴσαμεν ἑνὶ σὺν τρόπῳ, εἰ εὕρηται ἄποινα μόχθων κλυταῖς ἐπέων ἀοιδαῖς N. 7.14
Strong 2072
**
a mirror: I Co 13:12, Ja 1:23.†