ἕσπερος

ἕσπερος, ον (v. sub fin.),

• of or at evening, [ἀστὴρ] ἕ. the evening-star, Il. 22.318; opp. ἑῷος ἀστήρ, AP 7.670 (Pl.); prov., οὔθʼ ἕσπερος οὔθʼ ἑῷος οὕτω θαυμαστός Arist. EN 1129b28: as Subst., without ἀστήρ, E. Ion 1149, Bion Fr. 8.1; ἔσπερε πάντα φέρων ὄσα φαίνολις ἐσκέδασʼ αὔως Sapph. 95; esp. of the planet Venus, Eratosth. Cat. 43, Cic. ND 2.20.53; also ἕ. σελάνας φάος Pi. O. 10(11).73; ἕ. θεός the god of darkness, i.e. Hades or death, S. OT 178 (lyr.); like ἑσπέριος, joined with a Verb, h.Hom. 19.14; ἕ. γίγνεται, of the planet Venus, Ti.Locr. 96e.
• • • 2 as Subst., evening, μέλας ἐπὶ ἕσπερος ἦλθε Od. 1.423; μένον δʼ ἐπὶ ἕσπερον ἐλθεῖν waited the coming on of evening, 4.786; ποτὶ ἕσπερον at eventide, Hes. Op. 552: also heterocl. pl., ποτὶ ἕσπερα Od. 17.191; ὑφʼ ἕσπερα AP 5.304: fem., ἐρεμνὴ ἕσπερος A.R. 4.1290: metaph. of age, τί δʼ ἕσπερός ἐστι γυναικῶν; AP 5.232 (Maced.).
  • II western, τόποι A. Pr. 350; ἀγκῶνες S. Aj. 805; ὠκεανός D.P. 63; ἕ. (sc. γῆ) the west country, ἀφʼ ἑσπέρου Call. Del. 174; πρὸς ἑσπέρου D.P. 335; ἑσπέρου κέρας, promontory in Africa, Ptol. Geog. 4.6.2: as Adj., ὁ Ἥλιος..-ον κύκλον διανύων Nech. ap. Vett.Val. 154.29. (ϝέσπ-, cf. Ἑσπέριος fin.)

ἕσπερος, ὁ, auch ἡ, Ap.Rh. 4.1290, vgl. ἑσπέρα, der Abend (vesper) ; μένον δʼ ἐπὶ ἕσπερον ἐλθεῖν, μέλας ἐπὶ ἕσπερος ἦλθε, der dunkele Abend kam heran, es wurde Abend, Od. 1.422, 4.786. – Der Abendstern, Il. 22.317 ; Eur. Ion 1149 ; vgl. Tim.Locr. 96e ; übertr. vom Alter, Macedon. 2 (V.233). – Adj., ἐν δʼ ἕσπερον ἔφλεξεν Σελάνας φάος Pind. Ol. 11.76, das abendliche Licht ; ἕσπεροι λαμπτῆρες Soph. Aj. 278 ; ἕσπερος θεός, der finstere Gott, Pluto, O.R. 178 ; – τὰ ἕσπερα, die Abendstunden, der Abend, ποτὶ ἕσπερα, gegen Abend, Od. 17.191. – Von der Himmelsgegend, westlich, τόποι Aesch. Prom. 348 ; ἀγκῶνες Soph. Aj. 805 ; Eur. El. 731 ; sp.D., γῆ Lycophr. 956.

ἕσπερος

ὁ (ϝέσπερος. Cf. L. vesper).

• • 1

    Evening Od. 1.422 = Od. 18.305, Od. 1.423 = Od. 18.306, Od. 4.786.–ἀστὴρ ἕσπερος, the evening-star Il. 22.318.

  • 2

    Metaplastic neut. pl. ἕσπερα with collective sense, evening-time: ποτὶ ἕσπερα ῥίγιον ἔσται Od. 17.191.

ἕσπερος, ἑσπέριος

• 1evening ἐν δʼ ἕσπερον ἔφλεξεν εὐώπιδος σελάνας ἐρατὸν φάος O. 10.73 παρθένοι φιλέοισιν ἑταῖραι ἑσπερίαις ὑποκουρίζεσθʼ ἀοιδαῖς P. 3.19 παρὰ Κασταλίαν τε Χαρίτων ἑσπέριος ὁμάδῳ φλέγεν (sc. Καλλίας) N. 6.38

ἕσπερος (ϝέσπ., cf. vesper): of or at evening; ἀστήρ, ‘evening star,’ Il. 22.318; usually subst., evening, Od. 1.422f.; pl., ἕσπερα, the evening hours, Od. 17.191.

ἕσπερος, ον

• • Iof or at evening, ἕ. ἀστήρ the evening star, Il.; as Subst., without ἀστήρ, Hesperus, esp. of the planet Venus, Eur., Bion.; but, ἕσπ. θεός the god of darkness, i. e. Hades, death, Soph.
  • • 2as Subst. evening (v. ἑσπέρα), ἐπὶ ἕσπερος ἦλθε Od.; ποτὶ ἕσπερον at eventide, Hes.; also heterog. pl., ποτὶ ἕσπερα Od.
  • IIwestern, Aesch., Soph.